Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2020/5771 · K. 2020/13871

9. Hukuk Dairesi         2020/5771 E.  ,  2020/13871 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, müvekkilinin davalı işverende 01/11/1993-24/12/2010 tarihleri arasında aralıksız fasılasız uluslararası tır şoförü olarak çalıştığını, çalışırken 28/02/2008 tarihinde emekli olduğunu, tazminat almaksızın ve ara vermeksizin fesih tarihine kadar çalışmaya devam ettiğini, "asgari ücret + sefer primi" sistemi ile anlaşıp işbaşı yaptığını, İtalya- Avrupa arası dorseci olarak istihdam edildiğini, aylık ortalama 3-4 seferi yaptığını, sefer başına 350-400 EURO sefer primi verildiğini, 01/01/2009 tarihinden itibaren asgari ücretin haklı bir gerekçe olmaksızın ödenmediğini, son 6 dorse seferi nedeniyle adına tahakkuk eden dorse sefer primlerinden haksız ve mesnetsiz şekilde 700 EURO sefer primi kesintisi yapıldığını, hemen hemen tüm din ive milli bayram-genel tatillerde aralıksız fasılasız istihdam edilmesine rağmen adına tahakkuk eden bayram-genel tatil çalışması alacağının ödenmemesi, sefer prim kazancının sigorta matrahına yansıtılmaması karşısında iş akdinin devamının davacı açısından çekilmez hale geldiğini, iş akdini 4857 sayılı yasanın 24. maddesi mucibince haklı nedenlerle ve eylemli olarak sona erdirildiğini, çalıştığı dönemde yıllık izinlerinin kullandırılmadığını iddia edip, kıdem tazminatı, bayram ve genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti, ücret alacağı, sefer prim ücreti kesintisi alacağının faizleri ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, davacının 12.08.2008 tarihinden 18.02.2011 tarihine kadar çalıştığını, bu tarihte kendi özel sebebleri ile ayrılmak istediğine dair istifa dilekçesi verdiğini, müvekkilini ibra ettiğini, bu istifa ve ibra üzerinden uzun yıllar geçmekle açılan davanın iyiniyetli olmadığını, kendi isteği ile ayrılan davacının kıdem tazminatı talep edemeyeceğini, ulusal bayram genel tatillerde çalışılmadığını, çalışırsa ücretinin ödendiğini, davacının yıllık izinlerini kullandığını, davacının imzalı bordroları karşısında ücret alacağı bulunmadığını, imzalı bordrolar karşısında davacının sefer primi talebinin de yerinde olmadığını, kaldı ki müvekkilini ibra ettiğini, savunarak davanın reddini talep etmiştir. Mahkeme Kararının Özeti: Mahkeme bozmaya uyarak davanın kısmen kabulüne karar vermiştir. Temyiz: Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Gerekçe: Davacı uluslararası tır şoförü olarak çalışmıştır. Bozmadan önce yapılan bilirkişi incelemesinde davacının ücreti asgari ücrete ek olarak ayda 2 sefer ve sefer başına 350 EURO aldığı kabul edilerek aylık ücret brüt 2.746,26 TL olarak hesaplanmıştır. Bozma kararında davacı işçinin aldığı ücrete ilişkin bir bozma bulunmamaktadır. Bozma kararı davacının iki dönem halinde çalıştığı ilk dönemin yaşlılık aylığı bağlanarak emeklilik nedeniyle son bulduğu, ikinci dönemin ise haklı neden içermeyen istifa nedeniyle sona erdiği haklı neden içermeyen istifa nedeniyle sona eren ikinci dönem için kıdem tazminatı hakkı doğmamakla birlikte davacının emeklilik nedeniyle sona eren 01.08.1996-28.02.2008 tarihleri arasındaki ilk dönem çalışması için iş akdinin son bulduğu 28.02.2008 tarihindeki ücreti üzerinden (o dönem asgari ücret ve sefer primi üzerinden) kıdem tazminatının hesaplanması yönündedir. Bu itibarla mahkemece emeklilik nedeniyle iş akdinin son bulduğu tarihteki asgari ücret ve az yukarıda açıklanan şekilde bulunan sefer priminin toplamından oluşan ücret ile yapılan bilirkişi hesabına itibarla hüküm kurulması gerekirken sadece asgari ücret üzerinden yapılan hesaplamaya itibarla kıdem tazminatı talebinin reddi yerinde değildir. SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28/10/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.