Yargıtay 8. Ceza Dairesi · E. 2020/6014 · K. 2023/157

8. Ceza Dairesi         2020/6014 E.  ,  2023/157 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Gölpazarı Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 29.06.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Gölpazarı Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.11.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan "5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ... maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 50 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentleri, 52 ... maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 3000 TL ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Cumhuriyet savcısının temyiz isteği, mahkemece sanık hakkında mala zarar verme suçundan karar verilmesi gerektiği halde hakkı olmayan yere tecavüz suçundan mahkumiyet kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. Sanığın temyiz isteği, yasaya aykırı karar verildiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Sanığın katılanın hissedar olduğu suça konu taşınmazda hayvanlarını otlattığı iddia edilmiştir. 1. Sanığın suça konu yerin yakınında mermer ocağı işlettiği ve besi hayvancılığı yaptığı anlaşılmıştır. 2. Soruşturma aşamasında dinlenilen tanıklar M. E. ve T. G., ... Koruma Derneği Başkanlığı'nda çalıştıklarını, sanığa yasak hayvan otlatmaktan ceza yazdıklarını, katılanın arazisinde küçükbaş hayvan ayak izleri gördüklerini ancak sanığın katılanın arazisinde hayvan otlattığını görmediklerini beyan etmişlerdir. 3. Tanık Ö. K.; mermer fabrikası sahiplerinin katılanın arazisinde hayvanlarını otlattıklarını, katılanın tarlası çiğnendiği için ürün alamadığını beyan etmiştir. 4. Mahkemece suça konu yerde keşif yapılmıştır. 5. Keşif esnasında mahkemece yapılan gözlemde, suça konu tarlada daha önceden ayçiçeği ekilmiş ve biçilmiş olduğu, söz konusu mermer ocağı ile arasında 150-200 metre mesafenin bulunduğu, sanığa ait olduğu iddia edilen kazların keşif esnasında suça konu taşınmazın bitişiğinde olan taşınmazda gezmekte olduğu, yine komşu taşınmazda yerde küçükbaş hayvanların ayak izlerinin bulunduğunun görüldüğü belirtilmiştir. 6. Alınan zirai bilirkişi raporunda; keşif tarihi itibari ile ayçiçeği tarımı bittiğinden üründeki zararın tespit edilemediği, dava konusu taşınmazda küçükbaş hayvan ayak izlerinin bulunmamasının ... işleminin yapılmadığından olabileceği kanaatine varıldığı, ayçiçeğinin büyüme vejetasyonu döneminde ... ... hayvanların yeme ve kırma koşuluyla bitkiye zarar verebileceğini, verilen zararın ürün kaybına neden olacağı belirtilmiştir. 7. Sanık, katılanın arazisini çit ile çevirmediğini, ekili olmadığını, başı boş otların olduğunu, hayvanların girmiş olabileceğini, hayvanların girdiğini görünce kendisinin çıkardığını, katılanın suça konu arazide hissedar olduğunu, diğer hissedarların bir kısmı ile görüştüğünde tarlaya girmesi konusunda bir sıkıntı olmadığını söylediklerini beyan etmiştir. 8. Katılan, sanığın koyunlarını tarlasında gezdirdiğini, ayrıca mermer ocağının artıkları ile tarlasının hendeğini doldurduğunu, tarlasında çamurlu gezdirdiği için tarlanın mahsul vermediğini, arazisine zarar verildiğini, zararının tespit edilmesini istediğini ve uzlaşmak istemediğini belirtmiştir. IV. GEREKÇE 1. Sanık hakkında kurulan hüküm, iddianamedeki anlatıma, oluşa, yapılan keşfe, bilirkişi raporuna, tanık anlatımlarına ve tüm dosya kapsamına göre; suça konu yerin yakınında mermer ocağı işleten ve besi hayvancılığı yapan sanığın hayvanlarını katılana ait taşınmazda otlatarak zarar verdiği anlaşıldığından eyleminin 6763 sayılı Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesi ve maddeye eklenen fıkra gereğince uzlaşma kapsamına alınan 5237 sayılı Kanun'un 151 ... maddesi birinci fıkrası kapsamındaki mala zarar verme suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşerek hakkı olmayan yere tecavüz suçundan hüküm kurulması nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur. 2. Kabule göre de; gerekçede 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesinde belirtilen koşulların oluştuğunun" kabul edilmesine rağmen hükümde hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilerek çelişkiye neden olunması hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gölpazarı Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.11.2015 tarihli kararına yönelik sanığın ve Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.01.2023 tarihinde karar verildi.