Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2020/6217 · K. 2023/8589

11. Ceza Dairesi         2020/6217 E.  ,  2023/8589 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/210 E., 2015/579 K. SUÇ : Resmi belgede sahtecilik HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Kars 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.12.2015 tarihli ve 2015/210 Esas, 2015/579 Karar sayılı kararı ile, 1. Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, 2. Sanıklar ... ve ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 3 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ...'ın temyiz istemi; usul ve yasaya aykırı olan hükmün bozulması talebine ilişkindir. Sanıklar ... ve ...'in temyiz istemleri; Kooperatifin 2009 yılında feshedildiğinden haberdar olmadıkları, suç kastı ile hareket etmedikleri, sanık ...'ın yönlendirmesi ile karar defterini imzaladıkları ve zararın mevcut olmadığı gerekçeleriyle mahkumiyet hükümlerinin bozulması talebine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. ...... ve...Köyleri Tarımsal Kalkınma Kooperatifi yönetim kurulundaki görevleri sona ermesine rağmen sanıkların Yönetim Kurulu olarak kooperatif karar defterine karar alıp imza atmak suretiyle, sanık ...'ın hem kendi adına hem de şikayetçi ... adına imza atmak suretiyle zincirleme şekilde resmi belgede sahtecilik suçunu işledikleri iddiasıyla dava açılmıştır. 2. Mahkemesince sanıkların atılı suçu işledikleri kabul edilerek mahkumiyet kararları verilmiştir. IV. GEREKÇE 1. Sanıkların kooperatif yönetim kurulundaki görev süreleri bitmesine rağmen kooperatif karar defterinde kararlar alıp imza atarak ve sanık ...'ın şikayetçi ... adına karar defterine imza atmak suretiyle resmi belgede sahtecilik suçlarını işledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında, görev süresi sona eren yönetim kurulunun bu sıfatlarının, sürenin salt sona erme ile kendiliğinden düşeceğine ilişkin 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nda ve bu Kanun'un 98 inci maddesinin atıf yaptığı 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nda hüküm bulunmadığı anlaşılmakla gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından kooperatif ana sözleşmesi getirtilerek görev süresi sona eren yönetim kurulunun bu sıfatlarının süre sonunda düşeceğine dair bir hüküm bulunup bulunmadığı ve karar yeter sayılarının ne olduğu tespit edilip, böyle bir hükmün bulunmaması halinde sanıkların yönetim kurulu sıfatıyla karar almalarının resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturmayacağı, ayrıca ana sözleşmeye göre karar yeter sayısı nazara alındığında sanık ...'ın şikayetçi ... yerine imza attığı kararlarda bu imza atılmamış olsa dahi karar yeter sayısına ulaşılmış olduğunun tespiti halinde sanığın eyleminin faydasız sahtecilik kapsamında kalacağı; sanık ... yönünden, yönetim kurulunun sıfatlarının düşmediğinin ve ...'ün imzası olmaksızın karar yeter sayısına ulaşılamadığının tespiti halinde, 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu‘nun 62 nci maddesinin son fıkrasında öngörülen, kooperatif yönetim kurulu üyeleri ile memurlarının kooperatifin para ve malları ile evrak ve belgeleri üzerinde işledikleri suçlar nedeniyle kamu görevlisi gibi cezalandırılacaklarına dair hükmü karşısında; sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin ikinci fıkrasında yazılı “kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği" suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğundan görevsizlik kararı verilmesi gerekeceği gözetilmeden eksik araştırma ve inceleme ile karar verilmesi, 2. Kabule göre de; her ne kadar tebliğnamede sanıkların suça konu eylemlerinin farklı zamanlarda yapıldığına dair delil bulunmadığından tek bir sahtecilik suçundan hüküm kurulması gerektiği görüşü bildirilmişse de, dava konusu olan yönetim kurulu kararlarının resmi kurumlarla olan yazışmalar neticesinde alındıkları, bu yazışmalara ilişkin evrakların dosya arasında bulunduğu ve tarihlerin birbirini doğrular nitelikte oldukları görüldüğünden eylemlerin farklı tarihlerde yapıldıklarına delil bulunduğundan eylemin zincirleme gerçekleştirildiğinin anlaşıldığı, ancak sanıklar ... ve ... hakkında, zincirleme suç uygulaması sırasında hesap hatası yapılarak neticeten 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmaları yerine 2 yıl 3 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilerek fazla cezaya mahkum edilmeleri ve sanık ... hakkında zincirleme suç uygulaması sırasında hesap hatası yapılarak neticeten 2 yıl 12 ay hapis cezası ile cezalandırılması yerine 2 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek eksik cezaya hükmolunması, Hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kars 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.12.2015 tarihli ve 2015/210 Esas, 2015/579 Karar sayılı kararına yönelik sanıkların temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sanıkların kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.11.2023 tarihinde karar verildi.