Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2020/627 · K. 2020/2876

12. Ceza Dairesi         2020/627 E.  ,  2020/2876 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Alkol veya uyuşturucu maddenin etkisi altındayken araç kullanmak suretiyle trafik güvenliğini kasten tehlikeye sokmak suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 19/07/2019 tarihli ve 2019/114249 soruşturma, 2019/36125 esas, 2019/25246 sayılı iddianamenin iadesine dair Ankara 41. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/07/2019 tarihli ve 2019/371 sayılı iddianame değerlendirme kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 05/08/2019 tarihli ve 2019/890 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi. Dosya kapsamına göre, olay günü şüphelinin sevk ve idaresi altında bulunan ... plakalı araçla seyir halinde iken Erkan Kök'ün sevk ve idaresindeki 06 BHY 789 araç ile çarpışarak maddi hasarlı trafik kazasına sebebiyet verdiği, şüpheli hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan yapılan soruşturma sonucunda düzenlenen iddianamenin, Ankara 44. Asliye Ceza Mahkemesince "alkolmetre ölçüm cihazının rapor sonucunun çıktısının dosyada yer almaması nedeni ile .." şeklinde gerekçe ile iadesine karar verilmiş ise de, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun "Alkol, Uyuşturucu veya Uyarıcı Maddelerin Etkisi Altında Araç sürme Yasağı" başlıklı 48. maddesinde yer alan, "Madde 48 – (Değişik madde: 24/05/2013-6487 S.K./19. Md) Uyuşturucu veya uyarıcı maddeleri almış olan sürücüler ile alkollü olan sürücülerin karayolunda araç sürmeleri yasaktır. Uyuşturucu veya uyarıcı maddelerin kullanılıp kullanılmadığı ya da alkolün kandaki miktarını tespit amacıyla, kollukça teknik cihazlar kullanılır. Alkol, uyuşturucu veya uyarıcı maddelerin tespiti için kullanılacak teknik cihazların sahip olacağı asgari koşullar ile diğer usul ve esaslar yönetmelikte gösterilir." ve Karayolları Trafik Yönetmeliğinin "Alkol, uyuşturucu veya uyarıcı maddeler etkisi altında araç sürme yasağı" başlıklı 97. maddesinde yer alan ".....Trafik görevlilerince sürücülerin alkol oranlarının tespitinde aşağıdaki usul ve esaslar uygulanır: a) Sürücülerin alkol oranlarının tespitinde; tarih, saat ve ölçüm sonucu ile cihaza ait seri numarasını gösterir çıktı verebilen ve kalibrasyon ayarı yapılmış teknik cihazlar kullanılır. b) Yapılan ölçüm sonucunda yasal sınırların üzerinde alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sürücüye 2918 sayılı Kanunun 48'inci maddesinin beşinci fıkrasında belirtilen miktarlarda idari para cezası verilerek, son ihlalin gerçekleştiği tarihten itibaren geriye doğru beş yıl içinde sürücü belgeleri birinci defasında altı ay, ikinci defasında iki yıl, üç veya üçten fazlasında ise her seferinde beşer yıl süreyle geri alınır.." şeklindeki düzenlemelere nazaran, karayolunda alkollü araç sürmeleri yasak olan sürücülerin, alkol oranlarının tespitinin kolluk tarafından teknik cihazlar kullanılarak yapılabileceğinin belirtildiği, dosya içerisinde bulunan ve aksi ispat edilinceye kadar geçerli olan trafik görevlilerinin ıslak imzası ile kazaya karışan şüphelinin de aralarında bulunduğu iki kişinin imzasını içerir 14/06/2019 tarihli alkol tespit tutanağında da şüphelinin 1,76 promil alkollü olduğunun belirtildiği gibi şüphelinin alınan ifadesinde alkol aldığını beyan etttiği, bu haliyle mevcut delillerin kamu davası açılması için yeterli olduğu ve yargılamanın her aşamasında alkolmetre çıktısının aslı veya onaylı örneğinin mahkemesince ilgili yerlerden temin edilerek eksikliğin tamamlanabileceği cihetle, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 05/08/2019 tarihli ve 2019/890 değişik iş sayılı kararının bozulması lüzumu, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 24/01/2020 gün ve 94660652-105-06-17735-2019 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 31/01/2020 gün ve 2020/627 sayılı ihbarnamesi ile Daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla; Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 170. maddesinde iddianamede nelerin gösterileceği, aynı Kanunun 174/1. maddesinde iddianamenin hangi hallerde iadesine karar verileceği düzenlenmiş olup, anılan Kanunun 170. maddesinin ikinci fıkrasında da soruşturma evresi sonunda toplanan delillerin, suçun işlendiği hususunda kamu davası açmak üzere yeterli şüphe oluşturması durumunda, Cumhuriyet savcısının, iddianame düzenleyeceği hükme bağlanmıştır. Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesince, mutlak delil niteliğinde olan alkol raporunun aslının ya da onaylı örneğinin alınmadığından bahisle iddianamenin iadesine karar verilmiş ise de, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 170/3. maddesinde iddianamede nelerin gösterileceği, aynı Kanunun 174/1. maddesinde iddianamenin hangi hallerde iadesine karar verileceğinin belirtildiği, aynı Kanunun 170/2. maddesinde yer alan “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet savcısı, bir iddianame düzenler.” hükmü uyarınca Cumhuriyet savcısının dava açmasının zorunlu olduğu ve suçun hukuki nitelendirilmesinin de Cumhuriyet savcısına ait olduğu, bu durumda mahkemece, iddianamede gösterilen olaylarla ilgili olarak ibraz edilen deliller ve yargılama sırasında ibraz edilebilecek deliller birlikte değerlendirilerek yargılama sonucuna göre bir karar verilmesi gerekeceği, somut olayda alkol tespit tutanağının dosyada bulunduğu, sanığın alkollü araç kullandığının ikrarı yeterli bulunmaması halinde mahkemesince alkol ölçüm çıktısının alınabileceği anlaşılmakla, Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen ihbarnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.08.2019 tarihli ve 2019/890 değişik iş sayılı karar sayılı kararının CMK'nın 309. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.