Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2020/6271 · K. 2020/3664

11. Hukuk Dairesi         2020/6271 E.  ,  2020/3664 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ Taraflar arasında görülen davada Çorum 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 11.12.2018 tarih ve 2018/45 E. - 2018/389 K. sayılı kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi’nce verilen 08.07.2019 tarih ve 2019/539 E. - 2019/672 K. Sayılı ek kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü: Dosyanın incelemesinde, Dairemizin 24.02.2020 tarih, 2019/4226 E. - 2020/1898 K. sayılı geri çevirme ilamı ile “1- Dava, emtia nakliyat sigorta poliçesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkin olup, ilk derece mahkemesince davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalılar vekilince yapılan istinaf başvurusu Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmiştir. Karara karşı davalılar vekilince temyiz kanun yoluna başvurulmuşsa da, bölge adliye mahkemesince, 08.07.2019 tarihinde verilen ek kararla, davalılar vekilinin verilen kesin süreye rağmen temyiz harç ve masraflarını yatırmadığı gerekçesiyle temyiz başvurusunun HMK’nın 366. maddesinin yollamasıyla 344. maddesi gereğince yapılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Ek karara karşı süresi içerisinde temyize başvuran davalılar vekili temyiz harç ve giderleri yönünden adli yardım talebinde bulunmuştur. 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK’nın 448. maddesi hükmü nazara alındığında, davalılar vekilinin adli yardım talebi bakımından öncelikle yapılan incelemede, 6100 sayılı HMK’nın konuyla ilgili ve emredici nitelikteki 336/2. maddesi hükmünün hilafına, adli yardım talebine ilişkin dilekçesi ekinde talebini haklı gösterecek hiçbir bilgi ve belgeye yer verilmediği anlaşılmış olup, davalılar vekilinin kanun yoluna ilişkin harç ve giderler bakımından adli yardım talebinin HMK’nın 337/2. maddesi uyarınca reddine karar vermek gerekmiştir. 2- Dairemizce davalılar vekilinin adli yardım talebinin reddine karar verildiğinden, bu kez mahkemece, davalılar vekiline adli yardım talebinin reddedildiğinin bildirilmesi, itiraz edilmediği taktirde, HMK’nın 366. maddesinin yollamasıyla aynı Yasa’nın 344. maddesine göre, temyiz ve harç ve giderlerinin ikmali için davalılar vekiline usulüne uygun meşhuratlı davetiye çıkarılması ve sonucuna göre işlem yapılması, Dairemizce verilen adli yardım talebinin reddine ilişkin karara itiraz edildiği taktirde, 11.04.2013 tarih 6459 sayılı Yasa'nın 23. maddesi ile değişik HMK'nın 337/2. maddesi gereğince işlem yapılması gerektiğinden dosyanın mahalline iadesine karar verilmiştir.’’ gerekçesiyle dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine iadesine karar verilmiştir. Dairemizin geri çevirme kararı sonrasında Bölge Adliye Mahkemesince davalılar vekiline adli yardım talebinin reddine dair kararın tebliğ edildiği, davalılar vekili tarafından adli yardım talebinin reddi kararına itiraz edilmemesi üzerine 08.07.2019 tarihli ek karara yönelik temyiz harcının yatırılması için 29.06.2020 tarihli muhtıranın davalılar vekiline 08.07.2020 tarihinde tebliği edildiği, davalılar vekili tarafından temyiz harcının yatırılmadığı ancak bundan sonra davalılar vekilinin temyiz istemi hakkında herhangi bir karar verilmeden dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldığından, bu konuda bir karar verilmesi, verilen kararın tebliği ile bu kararın temyiz edilmesi durumunda ise temyiz harç ve giderleri de yatırıldıktan sonra dosyanın Dairemize gönderilmek üzere mahalline geri çevrilmesine karar verilmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.09.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.