Yargıtay 9. Ceza Dairesi · E. 2020/6375 · K. 2021/1683

9. Ceza Dairesi         2020/6375 E.  ,  2021/1683 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Tefecilik yapmak, 213 sayılı Yasa'ya aykırılık Hüküm : Her iki suç hakkında beraat Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: A) Sanık hakkında tefecilik suçundan kurulan beraat hükmüne karşı katılan Hazine vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde; TCK'nın 241. maddesinde tanımlanan tefecilik suçunun oluşabilmesi için, kazanç elde etmek amacıyla başkasına ödünç para verilmesinin yeterli oluşu, ayrıca birden fazla kişiye sistemli olarak faiz karşılığı ödünç para verilmesinin suçun unsuru olarak aranmaması karşısında; sanığın iş yerindeki POS cihazı üzerinden kredi kartı ile işlem yapan tanıkların herhangi bir mal veya hizmet alımı olmadan % 2-2,5 arasında komisyon karşılığında nakit ihtiyaçlarını karşıladıkları şeklindeki beyanları, iş yerinin 16.12.2008 -31.12.2009 tarihleri arasında faaliyet gösterdiği, sanığın da 3 ay fiilen iş yerini kendisinin çalıştırdığını beyan etmesi ile vergi tekniği raporunun 2009 yılını kapsaması ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın kazanç elde etmek amacıyla birden fazla kişiye ödünç para vermek suretiyle zincirleme tefecilik suçunu işlediğinin sübuta erdiği nazara alınarak mahkumiyeti yerine, dosya kapsamı ve oluşa uygun düşmeyen gerekçelerle yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde beraatine karar verilmesi, B) Sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan Hazine vekilinin, temyiz talebinin incelenmesinde; Sanığın iş yerinde kontör satışı yapılmamasına rağmen, kendilerine para ihtiyacı nedeniyle değişik tarihlerde başvuran birden fazla kişiye ait kredi kartları ile POS cihazı aracılığıyla işlem yapıp, kontör satışı yapılmış gibi gerçek olmayan bu alış veriş tutarından belli bir komisyon kesintisi yaparak geriye kalan kısmı nakit olarak müşterilerine ödedikleri, gerçekte var olmayan alışverişlere ilişkin sahte fatura düzenlediği iddia edilerek 01.01.2009 - 31.12.2009 suç tarihi aralığında sahte fatura düzenleme suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanık ...'ün alınan savunmasında, iş yerinin kendisi adına olmasına karşın, fiilen babası ...ün işlettiğini, kendisinin iş yerini sadece 3 ay çalıştırdığını ve atılı suçu işlemediğine yönelik beyanı karşısında; Maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından; suça konu faturaların kanaat oluşturacak sayıdaki asılları getirtilip dosya içine konulması, sanığa kendisi ile ilgili yazı ve imzanın gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, faturalardaki yazı ve imzaların kendisine ait olmadığını söylediği takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanığa aidiyeti hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra tüm sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması, Kanuna aykırı, katılan Hazine vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 25/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.