Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2020/6473 · K. 2020/12035

9. Hukuk Dairesi         2020/6473 E.  ,  2020/12035 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :İş Mahkemesi Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, üretim elemanı olarak çalışan müvekkilinin iş sözleşmesini 06.06.2014 tarihinde evlilik sebebi ile haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti alacağı ve ödenmeyen son ay ücret alacağının hüküm altına alınmasını istemiştir. Davalı Cevabının Özeti: Davalı tarafından cevap verilmemiştir. Mahkeme Kararının Özeti : Mahkemece verilen kısmen kabul kararı, (kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 2017/25068 esas 2019/20188 karar sayılı 04.11.2019 tarihli ilamı ile yıllık izin ücreti, ücret alacağı ile yargılama gideri ve vekalet ücreti yönünden bozulmuştur. Bozmaya uyan Mahkemece ücret alacağının kabulüne, yıllık izin ücreti alacağının reddine ve kıdem tazminatı hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Temyiz: Karar, yasal süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmiştir. Gerekçe: Davalı temyizi Yönünden; Miktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir. Dosya içeriğine göre hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar 321,30 TL karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı kapsamında kaldığından davalı vekilinin temyiz isteminin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun'un geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanun'un 427, 432 maddeleri uyarınca REDDİNE, Davacı Temyizi Yönünden; 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.Yıllık izin ücreti alacağı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır. 2- Yıllık izin ücret alacağı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur. Somut olayda; (kapatılan) 22. Hukuk Dairesi'nin 2017/25068 esas 2019/20188 karar sayılı 04.11.2019 tarihli bozma ilamının ikinci maddesinde muavin defterine göre davacıya beş taksit halinde 5.678,35 TL kıdem tazminatı ve 14 gün izin ücreti olarak 416,04 TL olmak üzere toplam 6.094,39 TL'nin banka aracılığı ile 01.09.2014 tarihinde ödendiği, davacının hak kazandığı 14 gün izin ücretinin hesaplanarak yapılan ödemenin mahsubu ile bakiye miktar bulunup bulunmadığı tespit edilmesi gerekirken yazılı şekilde reddine karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesi ile karar bozulmuştur. Üçüncü maddede, davacının talep ettiği Haziran ayı 9 gün ücret alacağının ödendiğine ilişkin delil sunulmadığı gözetilmeden hatalı şekilde izin ücreti olarak ödenen 416,04 TL’nin ücret alacağı olduğuna ve ödendiğine ilişkin kabul ile ücret alacağı yönünden karar verilmesine yer olmadığına ilişkin hüküm kurulmasının hatalı olduğu belirtilerek, dördüncü maddede yargılama gideri ve vekalet ücreti yönünden olumlu olumsuz karar verilmemesi gerekçesi ile karar bozulmuştur. Bozmaya uyulmakla, bozma doğrultusunda karar verme yükümlülüğü doğar. Bozma ilamına uyma kararı veren Mahkemece davacının ücret alacağının kabulüne ilişkin kararı yerinde ise de, dava tarihinden sonra yargılama sırasında ödendiği anlaşılan 416,04 TL izin ücreti bakımından talebin reddi yerine konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığı hükmü kurulması ve buna göre yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, yıllık izin ücret alacağının tamamen reddine karar verilmesi hatalı olup kararın ikinci kez bozması gerekmiştir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 15.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.