Yargıtay 3. Ceza Dairesi · E. 2020/7150 · K. 2020/10949

3. Ceza Dairesi         2020/7150 E.  ,  2020/10949 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Kasten yaralama, hakaret HÜKÜMLER : Mahkumiyet, ceza verilmesine yer olmadığı Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: Dosya kapsamı, temyiz dışı katılan ...’ın 09/05/2016 tarihli beyanı ve tanık ...’ın 11/04/2016 tarihli beyanlarına göre sanık ...’in, katılan ...’e tabak fırlatarak yüzde sabit iz meydana gelecek şekilde yaralanmasına neden olduğu ve fakat bu konuda açılmış bir kamu davasının bulunmadığı anlaşılmış ise de; zamanaşımı süresince her zaman bu konuda soruşturma yürütülerek kamu davası açılabileceği düşünülmüştür. 1)Sanık ... hakkında katılan sanık ...’a karşı “Hakaret” suçundan verilen “ceza verilmesine yer olmadığı”na yönelik karara karşı temyiz sebeplerinin incelenmesinde; Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 2)Katılan sanık ... hakkında ...’a karşı “Kasten Yaralama” suçundan kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde; Katılan sanık hakkında hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK’nin 86/1. ve 86/3-e maddesi gereği belirlenen “1 yıl 6 ay” hapis cezasının, aynı Kanun’un 87/1. maddesi gereği (1) kat artırımı sırasında, Teslime hakkında Adli Tıp Kurumu Isparta Şube Müdürlüğünce tanzim olunan 27.11.2015 tarihli raporda mezkur yaralanmanın sadece hayati tehlikeye neden olduğunun belirtildiği, TCK’nin 87. maddesi kapsamında başkaca nitelikli halin bulunmadığı göz ardı edilerek, sanığın eylemi neticesinde Teslime’nin hem hayati tehlike geçirdiği hem de yaralanmasının yüzde sabit iz niteliğinde olduğundan bahisle TCK’nin 87/1-c, d maddelerinin uygulandığı anlaşılmış ise de; TCK’nin 86/1. maddesi gereği belirlenen temel cezanın alt sınırdan takdir kılınması nedeniyle bu husus sonuca etkili görülmeyen, mahallinde telafisi mümkün yazım hatası olarak kabul edildiğinden; Sanık hakkında kasti suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmiş olması, infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden, bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 17/09/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.