Yargıtay 9. Ceza Dairesi · E. 2020/730 · K. 2020/1693

9. Ceza Dairesi         2020/730 E.  ,  2020/1693 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi Suç : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma Hüküm : Eylemin icra davranışla görevi kötüye kullanma olarak kabulü ile mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: İzmir Barosuna kayıtlı avukat olan sanığın, Adana 4. İcra Müdürlüğü'nün 2007/3460 sayılı dosyasına yapılan itiraz üzerine başlatılan takibin iptali talebiyle müşteki vekili sıfatıyla Adana 3. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2007/414 esasına açtığı davanın 25/03/2009 tarihli duruşmasından haberdar olduğu hâlde, mazeretsiz olarak katılmayıp 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 409. maddesi gereğince dosyanın işlemden kaldırılmasına, üç aylık yasal süre içinde de yenilemeyerek davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesine sebebiyet verdiği, ayrıca müşteki müvekkili aleyhine Adana Asliye 3. Hukuk Mahkemesi'nin 2011/252 esasına kayden açılan tasarrufun iptali davasının duruşmalarını takip etmediği ve görevini ihmal ettiği iddiasıyla yapılan yargılamada mahkumiyetine karar verilmişse de; sanığın faks yoluyla 5/3/2014 tarihinde mazeret dilekçesi gönderdiği, bu dilekçede tanıklarının dinlenmesini istediği, aynı gün dosyaya havale edildiği anlaşılan dilekçedeki talepler konusunda 6/3/2014 tarihli duruşmada hiç bir karar verilmeyip, dosyanın karara bağlanması suretiyle savunma hakkının kısıtlandığı, ayrıca sanık avukatın Cumhuriyet Savcılığına verdiği 24/5/2013 tarihli yazılı savunmasında dinlenmesini istediği ... ... ve Avukat ...'ın olayla ilgili tanık sıfatı ile dinlenmesine karar verilerek bilgi ve görgüsüne başvurulması sonrasında sanığın hukuki durumun tayin ve tespiti gerekirken eksik araştırma ve yetersiz gerekçe ile sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması, Kabule göre de; 1-Sanığa ek savunma hakkı tanınmadan TCK'nın 257/2 maddesi yerine 257/1 maddesine göre ceza tayini sureti ile CMK'nın 226.maddesine davranılması, 2-Dosya içeriğine göre sanığın yüklenen suçu değişik zamanlarda birden fazla gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanmaması, 3-Suçu TCK’nın 53/1-e maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen ve adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilen sanık hakkında, aynı Kanunun 53/5. maddesi gereğince, ayrıca hükümde belirtilen gün sayısının yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 4-CMK'nın 324/4. maddesine 6352 sayılı Kanunun 100. maddesi ile eklenen cümlede öngörülen miktarın altında olan yargılama giderinin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 5-Suç tarihinin en son duruşmaya katılmadığı tarih olan 16/02/2012 olduğu gözetilmeden gerekçeli karar başlığında 25/03/2009 olarak gösterilmek sureti ile CMK 232/2-c maddesine muhalefet edilmesi, Kanuna aykırı, sanık ...'un temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 21/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.