Yargıtay 8. Ceza Dairesi · E. 2020/7521 · K. 2023/4131

8. Ceza Dairesi         2020/7521 E.  ,  2023/4131 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR :Tehdit, Yaralama, Konut Dokunulmazlığını İhlal, Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma HÜKÜMLER :Mahkumiyet Sanık hakkında kurulan hükümlerin; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Kahramanmaraş Cumhuriyet Başsavcılığının 06.10.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın silahla tehdit, silahla yaralama, konut dokunulmazlığının ihlali ve kişiyi hürriyeti yoksun kılma suçlarından cezalandırılması için kamu davası açılmıştır. 2. Kahramanmaraş 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.12..2015 tarihli kararı ile sanığın silahla tehdit suçundan erteli 1 yıl 8 ay hapis, yaralama suçundan 5 ay hapis, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan 1 yıl 8 ay hapis ve hürriyeti yoksun kılma suçundan 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi, eksik araştırma ile karar verildiğine ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine yöneliktir. III. OLAY VE OLGULAR Dava konusu olay, sanığın babası olan mağdur ...'ın mağdur ... ile gayri resmi olarak birlikte yaşaması nedeniyle sanık ...'ın temyiz dışı sanık ... ile mağdur ...'un evine girerek, mağdur ...'ı silahla tehdit ettiği, mağdur ...'u bıçakla yaraladıktan sonra araca bindirip ıssız bir yere götürdüğü iddiasına ilişkindir. IV. GEREKÇE A. Silahlı tehdit ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz talebinin incelemesinde Sanığın incelenen adli sicil kaydında kasıtlı suçtan 3 aydan fazla hapis cezası olduğu ve bu nedenle hakkında erteleme hükümlerinin uygulanmaması gerektiği ve sanık hakkında tekkerrür hükümlerinin uygulanmasının gerektiği aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. 1. Olay tarihinde, sanığın babası olan mağdur ...'ın gayri resmi birlikte yaşadığı mağdur ...'un evinde bulunduğu, bu durumu öğrenen sanığın temyiz dışı sanık olan kardeşi ... ile birlikte ...'a ait eve gittikleri, sanığın üzerinde bulunan bıçağı babasına göstererek evin içine girdiği, mağdur ...'ın ise olay yerinde kaçtığı belirlenmiştir. 2. Mağdur ... ile olay yerinde bulunan ve ...'un kızı olan F.K.'nın alınan ifadelerinde, sanığın kapıyı açan babasına bıçak göstererek evin içerisine girdiğini, evin içerisinde ise mağdur ...'ı bıçakla yaraladığını beyan ettikleri tespit edilmiştir. 3. Sanığın savunmasının suçtan kurtulmaya, mağdur ...'ın aşamalarda verdiği ifadesinin ise aynı zamanda oğlu olan sanığı korumaya yönelik olduğu değerlendirilmiştir. 4. Dosya içerisinde yer alan ve olaya ilişkin olduğu değerlendirilen fotoğraflar incelendiğinde, evin içerisinde kan lekelerinin bulunduğu görülmüştür. 5. Tüm dava dosyası içeriği birlikte değerlendirildiğinde, sanığın üzerine atılı suçların sabit olduğu ve mahkemenin mahkumiyet kararında hukuka aykırılık tespit edilmemiş olup, sanığın eksik araştırma ile hüküm verildiğine yönelik temyiz itirazı ve sanık hakkında verilen hapis cezalarının ertelendiği göz önüne alındığında ise lehe hükümlerin uygulanmadığına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. 6. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemleerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. 7. Sanık hakkında kurulan hükümlerde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen ertelenen hapis cezalarının kısa süreli olmaması nedeniyle hak yoksunluklarını uygulanması gerektiği dışından bir hukuka aykırılık görülmemiştir. B. Sanık Hakkında yaralama ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz talebinin incelemesinde 1. Olay tarihinde sanığın babası olan mağdur ...'ın, gayri resmi birlikte yaşadığı mağdur ...'un evinde bulunduğu, bu durumu öğrenen sanığın temyiz dışı sanık olan kardeşi ... ile birlikte ...'a ait eve gittikleri, sanığın üzerinde bulunan bıçağı babasına göstererek evin içine girdiği ve mağdur ...'u bıçakla yaraladıktan sonra zorla araca bindirerek ıssız bir eyere götürmesi ve burada katılana hakaret ettiktenyol kenarına bırakıp babası olan mağdur ...'ı arayarak mağdur ...'u hastaneye götürmesini söyledi belirlenmiştir. 2.Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 25.10.2018 gün ve 2016/7-127 Esas, 2018/482 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, fiilin nitelik yönünden bölünmek suretiyle, aynı fiilden dolayı iki ayrı karar verilmesi 5271 sayılı Kanununa aykırılık oluşturacaktır. Tüm dosya kapsamından; sanığın eyleminin kül halinde silahla ve birden fazla kişiyle cebir ve tehdit kullanılmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu, yaralama suçunun kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru olduğu gözetilmeden, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 109 uncu maddenin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrası (a) ve(b) bendi gereğince cezalandırılması yerine sanık hakkında yaralama suçundan da ayrıca karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 225 inci maddesinin birinci fıkrasına muhalefet edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. Kabule göre de, 3. Sanığın mağdur ...'u bıçakla yaraladığı ve vücut bütünlüğüne zarar verdiği göz önüne alındığında, sanık hakkında şartları oluşmadığı halde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur. 4. Sanığın üzerine atılı suçu birden fazla kişi ile birlikte ve silahla işlemesi karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü ve 61 inci maddeleri gereğince temel ceza belirlenirken, aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasındaki (a) ve (b) bentlerindeki birden fazla nitelikli halin gerçekleştiği gözetilerek, temel hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR A.Silahlı tehdit ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik olarak Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Kahramanmaraş 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.12.2015 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün (B) bendinin 2. kısmının (f) maddesi ile hükmün (D) bendinin 2. kısmının (f) maddelerinin hükümlerden çıkartılarak yerlerine "ertelenmesine karar verilen hapis cezaların kısa süreli olmamaları TCK'nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesinin iptal kararı gözetilerek uygulanmasına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, B. Sanık Hakkında yaralama ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlere yönelik olarak Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Kahramanmaraş 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.12.2015 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 ve 326 ncı maddenin son fıkrası uyarınca kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla Tebliğnameye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.06.2023 tarihinde karar verildi.