Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2020/805 · K. 2020/2008

11. Ceza Dairesi         2020/805 E.  ,  2020/2008 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Sahte fatura kullanma HÜKÜM : 1-2007 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan; ceza verilmesine yer olmadığına 2-2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan; mahkumiyet A) 2007 yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen hükme yönelik katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde; Suça konu faturaların 2007 takvim yılında en son Aralık ayı KDV beyannamesinde kullanılmasından dolayı, suç tarihinin 21.01.2008 olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanığa yüklenen "2007 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçunun cezasının miktarı ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, B) 2008 yılında sahte fatura kullanma suçundan verilen hükme yönelik sanık müdafinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde; Suça konu faturaların 2008 takvim yılında en son Aralık ayı KDV beyannamesinde kullanılmasından dolayı, suç tarihinin 21.01.2009 olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Yozgat Vergi Dairesi mükellefi olan sanığın 2008 takvim yılında sahte fatura kullandığı iddia edilen kamu davasında, sanığın suçlamaları kabul etmediği ancak sanık hakkında düzenlenen 23/12/2009 tarih ve 2009/29419 sayılı vergi suçu raporunda, sanığın, sahte fatura düzenleyicisi oldukları yönünde vergi raporları bulunan 2 ayrı mükellefin faturalarını kayıtlarına işleyip KDV indiriminde kullandığı ve bu faturaların toplam maliyetin %65'ini oluşturduğunun tespit edildiği anlaşılmakla, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, sanığın kullandığı ve sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen şirketler hakkındaki vergi tekniği raporu ve ekleri dosyaya getirtilip, bu firmalar hakkında sahte fatura düzenlemek suçundan dava açılıp açılmadığı ilgili vergi dairesinden sorularak, açılmış ise akıbeti araştırılıp dava dosyası celp edilip incelenerek özetinin duruşma tutanağına geçirilmesi, bu davayı ilgilendiren ve sahteliği belirleyen delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi; düzenleyici şirket yetkililerinin tanıklıktan çekinme hakları da hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenilmesi, faturaların gerçek alım satım karşılığı olup olmadığının, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile, faturaları düzenleyen mükelleflerin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı da araştırılarak, düzenleyenler ile sanığın ticari defter ve belgeleri üzerinde gerekli görülmesi halinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra, sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken bozmanın gereği yerine getirilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması, Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03/03/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.