Yargıtay 15. Hukuk Dairesi · E. 2020/90 · K. 2020/2518

15. Hukuk Dairesi         2020/90 E.  ,  2020/2518 K. "İçtihat Metni" Davacı ... Otomotiv ... Petrol Mühendislik ve Sigortacılık San. Tic. A.Ş. ile davalılar 1-... 2-..., birleşen 2014/159 Esas sayılı davada davacı ... ile davalı ... Otomotiv ... Petrol Mühendislik ve Sigortacılık San. Tic. A.Ş. arasındaki davadan dolayı ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 24.12.2015 gün ve 2013/726 E.-2015/1136 K. sayılı hükmü bozan Dairemizin 09.09.2019 gün ve 2019/2186 E.-2019/3397 K. sayılı ilamı aleyhinde davacı-birleşen dosya davalısı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü: - K A R A R - Asıl ve birleşen dava arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanmış olup, asıl dava tapu iptâli ve tescil, arsa sahibi ... tarafından açılan birleşen dava gecikme tazminatı istemine ilişkindir. Mahkemece davaların birleştirilerek yapılan yargılaması sonucunda asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine Dairemizce yüklenicinin tüm, arsa sahibinin diğer temyiz itirazları reddedilerek 2. bentte gösterilen gerekçelerle hükmün davalı birleşen dosya davacısı arsa sahibi ... yararına bozulmasına dair verilen 09.09.2019 gün 2019/2186 Esas 2019/3397 Karar sayılı bozma ilamına karşı, davacı birleşen dosya davalısı yüklenici vekilince yasal süresi içinde karar düzeltme talebinde bulunulmuştur. 1-Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında davacı birleşen dosya davalısı yüklenici vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer karar düzeltme talepleri yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir. 2-Birleşen davada arsa sahibinin talebiyle ilgili olarak "...verilen sürede inşaat bitirilemez ise günün rayiç kira değeri üzerinden 5 daire 1 dükkan için gecikme cezası mal sahibine ödenecektir. Bugün itibariyle bir dairenin rayiç kira bedeli 350,00, 400,00 TL'dir." şeklinde düzenleme yapılmıştır. Söz konusu sözleşme hükmü yerel mahkemece gecikme cezası olarak nitelendirilmiş ise de; her ay için kararlaştırılan ödenmesi gerekli ceza miktarı belirtilmediği ve tarafların amacı gözetildiğinde sözleşme tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 158/II. maddesindeki ifaya ekli ceza değil, aynı Yasa'nın 106/II. ve dava tarihi itibariyle yürürlüğe girmiş bulunan 6098 sayılı TBK'nın 125/I. maddesinde tanımlanan gecikme tazminatı olduğunun kabulü gerekir. Gecikme tazminatının istenebilmesi için teslimde ihtirazî kayıt konulmasına gerek olmayıp fiilen teslim yapılmış olsa dahi yapı kullanma izin belgesi alma yükümlülüğünün yükleniciye bırakıldığı hallerde bağımsız bölüm ya da bölümleri teslim alan arsa sahibi yapı kullanma izin belgesi alınmamış bağımsız bölümleri kullanmaya veya kira vermeye zorlanamayacağından fiilen teslim aldığı bağımsız bölümlerin dahi yapı kullanma izin belgesi alıncaya karar gecikme tazminatını isteyebilcektir.Sözleşmede yüklenicinin ön iskanı alacağı kararlaştırılmış olup, yüklenici şirket arsa sahibinin fiilen teslim aldığı bağımsız bölümlerin bir kısmının kullanıldığını savunmuş, mahkemece 04.12.2014 tarihli duruşmada ara kararının 2 ve 3. maddeleri ile bu konuda araştırma yapılmasına karar verilmiş olmasına rağmen yazı cevapları beklenmeden ve sözleşmede kararlaştırılanın gecikme cezası olup ihtirazi kayıt ileri sürmeksizin arsa sahibince bağımsız bölümlerin teslim alındığı ve bunun sonucu olarak cezai şart talep edilemiyeceği gerekçesiyle arsa sahibinin birleşen davası reddedilmiştir.Bu durumda mahkemece hesaplanan eksik işlerin giderim bedeline arsa sahibi tarafından yapılan ve istenebilecek olan iskan masrafları da eklenip bulunacak miktarın tamamının asıl dava davacısı yükleniciye depo ettirdikten sonra birlikte ifa suretiyle asıl davanın kabulüne karar verilmesi, eksiklikler ile geçici iskan raporunun alınmamış olması sebebiyle asıl davada arsa sahibi ... davaya karşı çıkmakta haklı olduğundan vekâlet ücreti ve yargılama giderlerinden sorumlu tutulmaması, birleşen dava ile ilgili olarak da, arsa sahibi geçici iskan alınmasına kadar fiilen teslim almış olsa dahi kiraya vererek ya da fiilen kendisi tarafından kullanılmak suretiyle ekonomik yarar sağlamadığı bağımsız bölümler için gecikme tazminatı isteyebileceğinden yüklenici vekilinin bu konudaki savunması incelenip 04.12.2014 tarihli arar kararının 2 ve 3. bentlerindeki yazı cevapları getirtilerek ve dosyadaki mevcut delillere göre birleşen dosya davacısı arsa sahibi ...'ın fiilen teslim almış olsa dahi kiraya vermek ve kendisi kullanıp işletmek suretiyle ekonomik yarar sağladığı bağımsız bölümler dışındaki bölümler için isteyebileceği gecikme tazminat miktarı konusunda gerekirse bu konuda yeniden bilirkişi incelemesi de yaptırılarak birleşen davada arsa sahibi ...'ın isteminde haklı olduğu gecikme tazminatı ile ilgili sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi uygun olmamıştır.Yerel mahkemenin asıl ve birleşen davada verdiği kararın davalı ve birleşen dosya davacısı ... yararına bu gerekçeyle bozulması gerekirken yerel mahkemenin gecikme tazminatı ile ilgili değerlendirme yapmadığı ve yüklenici delilleri tam olarak toplamadığı gözden kaçırılarak yazılı gerekçeyle bozulduğu bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından karar düzeltme talebinin kabulü uygun görülmüştür.SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle, davacı-birleşen dosya davalısı yüklenicinin diğer karar düzeltme taleplerinin reddine, 2. bent uyarınca kabulüyle Dairemizin 09.09.2019 gün, 2019/2186 Esas 2019/3397 Karar sayılı bozma ilamının kaldırılarak 2. bent dört ve beşinci maddelerindeki bozma gerekçelerinin çıkartılarak az yukarıda 2. bentte belirtilen gerekçeler ilave edilmek suretiyle ve değiştirilen bu gerekçeyle asıl ve birleşen davada kurulan hükmün arsa sahibi ... yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 15,20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı-birleşen dosya davalısından alınmasına, ödediği karar düzeltme peşin harcının istek halinde karar düzeltme isteyen davacı-birleşen dosya davalısına geri verilmesine, ödenenden 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 320,10 TL Yargıtay başvurma harcının mahsup edilerek, varsa fazla alınan temyiz harcının temyiz eden davalı-birleşen dosya davacı ...'a iadesine, 22. 09.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.