Yargıtay 4. Hukuk Dairesi · E. 2020/901 · K. 2020/3385
4. Hukuk Dairesi 2020/901 E. , 2020/3385 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı ... vekili Avukat ... Karakıvrak tarafından, davalı ... aleyhine 20/08/2009 gününde verilen dilekçe ile menfi tespit istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; karar verilmesine yer olmadığına dair verilen 20/01/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü. Dava, 6183 sayılı Yasanın 79. maddesi uyarınca menfi tespit istemine ilişkindir. Mahkemece, karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Davacı, fer'i müdahil ... İnş. Tur. .... Pet. Ür. Kuy. ve Mad. San. Tic. Ltd. Şti.'nin vergi borcundan dolayı tebliğ edilen haciz bildirisine karşı sehven yasal süresinde itiraz edilememesi sonucu mal elinde ve borç zimmetinde sayıldığını, vergi borçlusu şirkete herhangi bir borcunun olmadığını belirterek, 6183 sayılı Yasanın 79/4. maddesi uyarınca müdahil vergi borçlusuna borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili, vergi mükellefi olan fer'i müdahil ... İnş. Tur. .... Pet. Ür. Kuy. ve Mad. San. Tic. Ltd. Şti.'nin 01/10/1999 tarihi itibarıyla 152.679,34.-TL vergi borcu bulunduğunu, söz konusu şirketin vergi dairesine davacı kooperatiften alacaklı olduğunu bildirmesi üzerine davacı şirkete haciz ihbarnamesi gönderilerek kooperatife ait gayrimenkuller üzerine haciz konulduğunu, her ne kadar borcun varlığı dava konusu olup hukuken kesinleşmiş bir alacağın olmadığı savunulmuş ise de, iddiaların yerinde olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur. Mahkemece, yargılama aşamasında dava konusu borcun fer'i müdahil tarafından ödenmiş olması nedeniyle konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; davanın açılmasına davalının sebebiyet verdiği gerekçesiyle yargılama gideri ve vekalet ücretinden davalı taraf sorumlu tutulmuştur. Gerekçeli karar başlığına dava tarihi olarak 20/08/2009 yazılması gerekirken 17/09/2012 yazılmış olmasının maddi hatadan kaynaklandığı ve mahallinde düzeltilebileceği anlaşılmakla, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 331. maddesinin birinci fıkrası "davanın konusuz kalması sebebiyle davanın esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hallerde hakim, davanın açıldığı tarihteki, tarafların haklılık durumuna göre yargılama giderlerini takdir ve hükmeder" şeklinde düzenlenmiştir. Yasada düzenlenen bu madde doğrultusunda, davanın açıldığı tarihte haksız olduğu tespit edilen taraf yargılama giderini ödemekle yükümlü olacaktır. Dosya içeriğinden; asıl vergi borçlusu olan fer'i müdahil ... İnş. Tur. .... Pet. Ür. Kuy. ve Mad. San. Tic. Ltd. Şti. tarafından davacı kooperatiften alacaklı olduğunun ... Vergi Dairesi'ne bildirilmesi üzerine davacıya 125.543,00 TL vergi borcu nedeniyle 6183 sayılı Yasanın 79. maddesi uyarınca haciz bildirisi gönderildiği, ayrıca alacaklı olduğunu iddia eden fer'i müdahil tarafından davacı hakkında ... 2. İcra Müdürlüğü'nün 2008/3316 esas sayılı dosyasında icra takibi başlatıldığı, davacı kooperatif tarafından takibe itiraz edilmesi üzerine bu defa fer'i müdahil şirket tarafından ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2014/99 esas ve 2014/223 karar sayılı dosyasında itirazın iptali davası açıldığı ve yapılan yargılama sonucunda; ... 2. İcra Müdürlüğünün 2008/3316 esas sayılı dosyasına yapılan itirazın kısmen iptali ile takibin 81.944,63-TL asıl alacak üzerinden devamına karar verildiği ve kararın Yargıtay 15. Hukuk Dairesi tarafından onanarak 31/12/2014 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır. Şu durumda, davacı kooperatifin, ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2014/99 esas ve 2014/223 karar sayılı dosyasında verilen karar ile haciz ihbarnamesinin tebliğ edildiği tarih itibariyle vergi borçlusu fer'i müdahil şirkete 81.944,63-TL borcunun bulunduğu, davacının davasında kısmen de olsa haksız olduğu anlaşılmaktadır. Bu nedenle, yargılama gideri ve vekalet ücretinin, dava tarihindeki haklılık oranına göre hüküm altına alınması gerekirken mahkemece açıklanan yönler gözetilmeksizin yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir. SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 14/10/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.