Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2020/9108 · K. 2023/6032

12. Ceza Dairesi         2020/9108 E.  ,  2023/6032 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/52 E., 2016/30 K. SUÇ : Taksirle Öldürme HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Bergama Ağır Ceza Mahkemesinin 10.02.2016 tarihli 2015/52 Esas, 2016/30 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 85 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin dördüncü fıkrası, 50 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 24.300 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 21.10.2020 tarihli ve 2016/119335 sayılı onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafinin temyiz isteminin kusur raporuna itiraz ettiğine, sanığın kusursuz olduğuna ve hakkında beraat kararı verilmesine, sanık hakkında verilen temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak fazla verildiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1.27.05.2014 günü saat 12.00 sıralarında 35-05 Devlet Karayolu üzerinde Bergama istikametinden İvrindi istikametine seyir halinde olan, ölen ...'ın ve ölen ...'ın yolcu olarak bulunduğu, sanık sürücü ...' in sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı otomobilin seyir yoluna giren büyükbaş hayvanlar nedeniyle manevra yapıp direksiyon hakimiyetini kaybederek gidiş istikametine göre sol taraftan yol dışına çıkması sonucu ölümlü trafik kazası meydana gelmiştir. 2.Dosya içerisinde bulunan kaza tespit tutanağından kaza mahallinin meskun mahal dışı olduğu, yolun iki yönlü, zeminin asfalt kaplama, yol yüzeyinin kuru, havanın açık, vaktin gündüz, yolun eğimsiz tehlikeli viraj olduğu, yol genişliğinin 6.4 metre olduğu, yolun gidiş istikametine göre sağında 2.1 metre, solunda 1.4 metre genişliğinde banket bulunduğu, mahalde 24 metre fren izi bulunduğu görülmüştür. 3.Kaza tespit tutanağına göre, ... plakalı araç sürücüsü sanık ...' in 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununda belirtilen diğer kusurlardan 52 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca "araçların hızlarını dönemeçlere, kavşaklara girerken, tepe üstlerine yaklaşırken dönemeçli yolllarda ilerlerken azaltmamak" kuralını ihlal ettiğinin, sürücünün beyanında belirtilen kazaya sebebiyet verdiği iddia edilen kimlik bilgileri tespit edilemeyen hayvan sahibinin ise yine aynı kanunun 69 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca "yerleşim yerleri dışındaki karayolunda başıboş hayvan bırakmak" kuralını ihlal ettiğinin belirlenmiştir. 4. Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi 09.10.2014 tarihli rapora göre, a-Sanık sürücü ...’in olay yerinde gündüz seyri sırasında yola gereken dikkatini vermesi, seyir yoluna giren hayvanlar nedeniyle taşıt yolu içinde kalacak şekilde tedbir alması gerekirken sevk ve idare hatasıyla yönetimindeki otomobilinin yol dışına çıktığı olayda dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı hareket etmekle asli kusurlu olduğu, b-Sanık ...'in sorumluluğu olan hayvanların üzerinde gereken denetimi ve gözetimim yapmayıp hayvanların taşıt yoluna girmesiyle yol üzerindeki trafik akışını tehlikeye düşürdüğü olayda dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı hareket etmekle tali kusurlu olduğu belirlenmiştir. 5. Mahkemesince keşif üzerine alınan 25.01.2016 tarihli bilirkişi raporuna göre, ... plakalı araç sürücü sanık ... bir anda aracının önüne büyükbaş hayvan çıktı ve büyükbaş hayvanlara çarpmamak için kaza yaptım dese de sollama yapılamaz ve tehlikeli viraj levhaları ile belirtilmiş olan yolun durumunu göz önünde bulundurmayarak aracının hızını azaltmadığından ve aracının hakimiyetini asfalt üzerinde tutma becerisini sağlayamadığından, 2918 sayılı Kanun’un 52 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentlerini ihlal ettiğinden asli kusurlu olduğu, sanık beyanlarındaki seyir yoluna giren büyükbaş hayvanların sanık ...’e ait olduğu kabul edildiğinde ise sanık ...’in 2918 sayılı Kanun’un 69 uncu maddesinin birinci fıkrasını ihlal ettiğinden tali kusurlu olduğu belirlenmiştir. 6.Dosya kapsamında ölen ...'ın cesedi üzerinde yapılan inceleme neticesinde tanzim edilen 25.05.2014 tarihli ölünün kimliğini belirleme ve adli muayene tutanağında, kişinin ölümünün kazaya bağlı olarak kafa travması nedeniyle gelişen kanama sonucu meydana geldiğinin, kesin ölüm sebebinin bu şekilde belli olduğu, ölen ...'ın cesedi üzerinde yapılan inceleme neticesinde tanzim adli muayene tutanağında, kişinin ölümünün kazaya bağlı olarak karın içi ve akciğerde gelişen multiple organ yaralanması kafa travması nedeniyle gelişen kanama sonucu meydana geldiğinin, kesin ölüm sebebinin bu şekilde belli olduğu tespit edilmiştir. 7. Sanığın aşamalarda alınan savunmalarında, olay günü komşunun eşinin rahatsızlığını bildirmesi ve hastaneye götürmesi için rica etmesi üzerine ölen ...'ı eşi ölen ... ile birlikte Bergama Devlet Hastanesine götürdüğünü, kişinin tedavisi yapıldıktan sonra geri dönüş yolunda ilerlerken kaza mahallindeki virajı döndükten sonra aniden yola iki adet alacalı ineğin fırlaması üzerine sol tarafa doğru direksiyonu kırdığını ve aracı mıcıra kaptırdıktan sonra direksiyon hakimiyetini kaybettiğinden kazanın meydana geldiğini beyan ettiği görülmüştür. IV. GEREKÇE 1. Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde; 5237 sayılı Kanun'un 61 nci maddesinin birinci fıkrası ve 22 nci maddesinin dördüncü fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle, aynı Kanunun 3 ncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, asli kusurlu olarak iki kişinin ölümüne neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle belirlenen temel ceza miktarında bir isabetsizlik bulunmadığı, takdiri indirim uygulanma gerekçesinin yerinde olduğu anlaşılarak hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2.Kaza tespit tutanağı, keşfe binaen tanzim olunan bilirkişi raporunun, Adli Tıp Kurumu raporunun oluş ve dosya kapsamının birbiri ile uyumlu olduğu, kusur durumunu kesin bir şekilde tespit ettiği anlaşılmakla, sanık müdafinin temyiz isteminin reddi ile hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır. 3.Sanık hakkında kurulan hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle 5237 sayılı Kanunun 52 nci maddesinin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması dışında bir hukuka aykırılık bulunmamıştır. 4. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde (3) numaralı bentte açıklanan nedenle Bergama Ağır Ceza Mahkemesinin 10.02.2016 tarihli 2015/52 Esas, 2016/30 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının 5 numaralı paragrafın çıkarılarak yerine '"Sanığın sosyal ve ekonomik durumu nazara alınarak 3 yıl 4 ay hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaleti ile 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 1215 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 24.300 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.12.2023 tarihinde karar verildi.