Yargıtay 1. Hukuk Dairesi · E. 2020/915 · K. 2020/1632

1. Hukuk Dairesi         2020/915 E.  ,  2020/1632 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ DAVALILAR : ... V.D. DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL Taraflar arasındaki davadan dolayı Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 24.04.2019 gün ve 406-94 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekillerince istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü. -KARAR- 492 sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (I) sayılı tarifenin yargı harçları başlığını taşıyan bölümünün karar ve ilam harcı başlıklı III. kısmının 1. fıkrasında, konusu belli bir değerle ilgili bulunan davalarda esas hakkında karar verilmesi halinde hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu değer üzerinden tarifede gösterilen oranda nispi karar ve ilam harcı; 2-a fıkrasında ise, 1. fıkra dışında kalan davalarla, taraf teşkiline imkan bulunmayan davalarda verilen esas hakkındaki kararlar ve davanın reddi kararlarında maktu karar ve ilam harcı; IV. kısmında da, temyiz başvuru harcı alınacağı hükme bağlanmıştır. Öte yandan, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun(HMK'nın) geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun(HUMK'nın) 434. maddesinde, temyiz dilekçesi verilirken gerekli harcın tamamının ödenmesi gerektiği belirtilmiş; harcın tamamının ödenmemesi halinde yapılacak işlemin usul ve esasları gösterilmiş; 10.05.1965 tarihli ve 1/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararıyla da, peşin ödenmesi gerekli temyiz harcının, hüküm altına alınan karar ve ilam harcının dörtte biri olacağı kabul edilmiştir. Somut olayda, hükmü temyiz eden davalı ...′ten, mahkemece hükmedilen 23.771,88TL karar ve ilam harcının dörtte biri oranında nispi temyiz harcı alınması yerine, eksik temyiz harcı alınmak suretiyle dosyanın temyiz incelemesine gönderildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda, 1086 sayılı HUMK'nın 434. maddesi gözetilmek suretiyle eksik kalan temyiz harcının davalı ...′ten tahsil edilmesi, ondan sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.03.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.