Yargıtay 8. Ceza Dairesi · E. 2020/9373 · K. 2023/6610

8. Ceza Dairesi         2020/9373 E.  ,  2023/6610 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2016/64 E., 2016/240 K. SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Elazığ Cumhuriyet Başsavcılığının 04.01.2016 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. Elazığ 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçtan mahkumiyet kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz isteği, suçun sübutuna ve unsurlarının oluşmadığına, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Dava konusu olay, sanığın, okul çıkışında evine gitmek üzere apartman kapısından giriş yapan 8 yaşındaki mağdur çocuk ...'u, ele geçirilemeyen elektro şok cihazıyla boynuna vurduğu, mağdur çocuğun bağırması üzerine kaçtığı iddiasına ilişkindir. 2. Elazığ Eğitim ve Araştırma Hastanesince düzenlenen 16.11.2015 tarihli adli muayene raporunda, mağdur çocuğun mevcut yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif olduğu belirtilmiştir. 3. Görevlilerce düzenlenen 21.11.2015 tarihli CD inceleme ve araştırma tutanağında, bir iş yerine ait kamera görüntüleri incelendiğinde, mağdur çocuğun görüntülerden çıktığı sırada elinde ne olduğu tespit edilemeyen bir cisim bulunan bir erkek şahsın koşarak görüntüden çıktığı belirtilmiş, sanık görüntülerdeki kişinin kendisi olduğunu kabul etmiştir. 4. Elazığ 2. Asliye Ceza Mahkemesine ait 2015/1410 Esas 2016/191 Karar sayılı dosyasında, benzer şekilde gerçekleşen olayda sanık hakkında verilen mahkumiyet kararının onanarak kesinleştiği anlaşılmıştır. 5. Mağdur çocuk, sanığı kesin ve net olarak teşhis etmiştir. IV. GEREKÇE 1. Tebliğname yönünden Eylemini cinsel amaçla gerçekleştiren sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 109 uncu maddesinin beşinci fıkrasının uygulanmasında bir isabetsizlik görülmediğinden Tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. 2. Sanığın temyiz sebepleri yönünden Olaylar ve olgular bölümünde belirtilen adli rapor, CD inceleme ve araştırma tutanağı, mağdur çocuğun aşamalardaki istikrarlı ve değişmez anlatımları, sanığın suçtan kurtulmaya yönelik savunmaları ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde; sanığın üzerine atılı suçları işlediğine yönelik Mahkemenin suçun sübutu ve kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin, suçun sübutuna, unsurlarının oluşmadığına ve hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazı reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Elazığ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.03.2016 tarihli kararında sanık müdafiinin temyiz itirazı ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz itirazının reddiyle hükmün Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.09.2023 tarihinde karar verildi.