Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2020/9431 · K. 2021/711

12. Ceza Dairesi         2020/9431 E.  ,  2021/711 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Çocuk Mahkemesi Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma Hüküm : CMK'nın 231. maddesi gereğince TCK'nın 179/3. maddesi delaletiyle 179/2, 31/3, 62/1, 50/3. maddesi delaletiyle 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereği mahkumiyet Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan suça sürüklenen çocuk hakkında yapılan yargılama sonucunda, TCK'nın 179/3. maddesi delaletiyle 179/2, 31/3, 62/1, 50/3. maddesi gereğince 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince 4000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 5395 sayılı Kanunun 23. maddesi uyarınca 3 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına dair Tekirdağ Çocuk Mahkemesinin 25/02/2009 tarihli, 2008/403 esas, 2009/100 karar sayılı kararının 24/03/2009 tarihinde kesinleşmesine müteakip sanığın denetim süresi içinde 29/12/2010 tarihinde TCK’nın 155/2. maddesinde tanımlanan hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği ve Tekirdağ 1.Asliye Ceza Mahkemesinin bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verdiği, hükmün 11/12/2015 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair Tekirdağ Çocuk Mahkemesinin 25/05/2016 tarihli, 2016/25 esas, 2016/304 karar sayılı kararını kapsayan dosya incelendi. Fiili işlediği sırada onbeş yaşını doldurmuş olup da onsekiz yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuğa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem 5237 sayılı TCK’nın 179/3. maddesi delaletiyle 179/2. maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç aynı Kanunun 66/1(e)-2. maddesi gereğince 5 yıl 4 aylık zamanaşımına tabidir. Zamanaşımını kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, zamanaşımını kesen en son işlemin, 22/10/2008 tarihli sanık savunması olduğu, anılan tarihten itibaren 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesinde öngörülen 5 yıl 4 aylık zamanaşımı ve 1 yıl 9 ay 5 günlük zamanaşımının durma süreleri eklendiğinde, olağan zamanaşımının 07/12/2015 tarihinde yani sanık hakkındaki geri bırakılan hükmün açıklanmasına dair 25/05/2016 tarihli karardan önce dolduğu ve 17/6/2008 olan suç tarihine, olağan zamanaşımının 5237 sayılı TCK’nın 66/1(e)-2 ve 67/4. maddelerinde öngörülen şekilde en fazla yarı oranında uzamasıyla hesaplanan 7 yıl 12 aylık olağanüstü zamanaşımı süresi ile zamanaşımının durduğu süreler de eklendiğinde, olağanüstü zamanaşımının, inceleme tarihinden önce dolmuş olduğu anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5237 sayılı TCK’nın 66/1(e)-2 ve 67/4. ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince kamu davasının DÜŞMESİNE, 26/01/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.