Yargıtay 10. Hukuk Dairesi · E. 2020/9472 · K. 2021/7992

10. Hukuk Dairesi         2020/9472 E.  ,  2021/7992 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi : Konya 4. İş Mahkemesi Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı taraf vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince istinaf isteminin reddine karar verilmiştir. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince verilen kararın temyizen incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. Davacı Kurum, sigortalının hak sahiplerine bağlanan sürekli iş göremezlik geliri vefat öncesi sigortalı adına yapılan tedavi giderlerinin davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davanın yasal dayanağını oluşturan 5510 sayılı Kanunun 21/1. ve 21/4. maddesidir. 5510 sayılı Kanunun 21. maddesinin ilk fıkrasında, iş kazası, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir davranışı sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği belirtilmiş olmakla, anlaşılacağı üzere işverenin rücu alacağından sorumluluğu belirlenirken, gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak gerçek (maddi) zarar karşılaştırması yapılıp düşük (az) olan tutarın hükme esas alınması gerekmektedir. Hükme esas alınan hesap raporunda hak sahiplerinde kız çocuğu ... için hesaplanan gerçek zararın, bağlanan gelirden daha az olması nedeniyle gerçek zararın esas alınması gerekirken hatalı olarak ilk peşin sermaye değerinin esas alınması suretiyle sorumlu olunan meblağın belirlenmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Ne var ki bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır. SONUÇ: İlk Derece Mahkemesi hükmünün tamamen silinerek yerine, 1-Davanın kısmen kabul, kısmen reddi ile 117.151,05 TL PSD geliri alacağının tahsis ve onay tarihi olan 22/02/2017 tarihinden itibaren, 31.148,90 TL'lik tedavi gideri alacağının sarf ve ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte söz konusu davalıdan tahsili ile davacı tarafa verilmesine, 2-Karar tarihi itibariyle alınması gerekli toplam 10.127,51 TL harcın davalıdan alınarak hazineye gelir kaydına, reddedilen kısım yönünden davacı ... Başkanlığı harçtan muaf olduğundan bu konuda karar verilmesine yer olmadığına, 3-Davacı Kurum tarafından yargılama gideri olarak sarf edilen toplam1.638,45 TL’den davanın kabul ret oranına göre hesaplanan 1.592,57 TL’nin davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine, 4-Davacı Kurum, kendisini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T.'ye göre 14.614 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 5-Davalı, kendisini vekille temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT göre hesaplanan 2725-TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 5-Taraflarca yatırılan gider avanslarından kullanılmayarak artan kısmın kararın kesinleşmesinden sonra resen ilgili tarafa iadesine,” cümlelerinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 09.06.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi