Yargıtay 3. Ceza Dairesi · E. 2020/9542 · K. 2020/13306

3. Ceza Dairesi         2020/9542 E.  ,  2020/13306 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama HÜKÜMLER : Mahkumiyet Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü: Katılanın, sanık ...'in işlettiği, kardeşi sanık ...'ün ise güvenik görevlisi olarak çalıştığı gazinoda garsonluk yaptığı, olay günü sanık ... ile katılan arasında, katılanın günlük çalışma ücretinin verilmesi hususunda çıkan tartışmada, sanık ...'ün katılana "Bu saatte para mı istenir" diyerek iteklemesinin ardından, sanık ...'in sopa ile katılana vurduğu, ardında her iki sanığın katılanı tekme ve tokat dövdükleri ve katılanın burnunda kemik kırığı meydana getirdikleri olayda, sanıkların fiil üzerinde hakimiyet kurdukları, neticeye birlikte sebebiyet verdikleri ve katılanın kovuşturma aşamasında alınan kati nitelikteki adli tıp şube müdürlüğünce düzenlenen raporuna göre sağ el bileğinde kırık saptanmadığı tespiti de nazara alındığında, mahkemece kurulan hükümde usul ve kanuna aykırı bir yön bulunmadığından tebliğnamenin bozma istemli görüşüne iştirak edilmemiştir. Sanıklar hakkında kurulan kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyet hükümlerine uygulanan 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesindeki bazı ibareler, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır. 1) Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde; Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün isteme aykırı ONANMASINA, 2) Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde; Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak; Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas kabul edilen ilamlarından, Yalvaç Asliye Ceza Mahkemesinin 21.02.2008 gün ve 2007/125 Esas, 2008/18 Karar sayılı ilamı ile kasıtlı suçtan hükmedilen hapis cezasının, suç tarihi olan 07.01.2012 tarihinden sonra 18.01.2012 tarihinde kesinleştiği, yine Yalvaç Asliye Ceza Mahkemesinin 21.12.2004 gün ve 2004/253 Esas, 2004/269 Karar sayılı ilamı ile kasıtlı suçtan hükmedilen ve 647 sayılı Kanun 6. maddesine göre ertelenen hapis cezasına ilişkin mahkumiyetinde, beş yıllık tekerrür süresinin 21.12.2009 tarihinde dolduğu ve sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas başkaca sabıkasının da bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında TCK'nin 58. maddesi hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenden 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.10.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.