Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2020/9600 · K. 2023/2753

12. Ceza Dairesi         2020/9600 E.  ,  2023/2753 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/534 E., 2015/313 K. SUÇLAR : Cinsel taciz, verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.09.2015 tarihli ve 2014/534 Esas, 2015/313 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; a) Katılan ...'e karşı cinsel taciz suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkrası uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, b) Katılan ...'e karşı cinsel taciz suçundan 5237 sayılı Kanunu’nun 105 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkrası uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, c) Katılan ...'ya karşı cinsel taciz suçundan 5237 sayılı Kanunu’nun 105 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkrası uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, d) Katılan ...'ya karşı verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan 5237 sayılı Kanunu’nun 136 ncı maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkrası uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, Karar verilmiştir. 2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 03.04.2020 tarihli ve 2020/30834 sayılı hükümlerin onanması görüşünü içerir Tebliğname ile Yargıtay 14. Ceza Dairesine tevdi edilmiştir. 3. Yargıtay Kapatılan 14. Ceza Dairesinin 08.10.2020 tarihli ve 2020/4272 Esas, 2020/3839 Karar sayılı Görevsizlik kararı ile dosya Dairemize gönderilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği, atılı suçu işlediğine ilişkin delil bulunmadığına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Sanığın google arama motorundan araştırarak tespit ettiği öğretmen olarak görev yapan mağdur ...'nın kişisel bilgilerini ve internet sitelerinde mevcut resimlerini kullanıp, sahte facebook hesabı açarak, onun okulunda öğrenim gören kız öğrencileri, sahte facebook hesaplarına arkadaş olarak ekledikten ve...adını taşıyan facebook hesabını kullanarak iletişim kurduğu 15 yaşından küçük mağdur öğrenciler ...'ya karşı öğretmenleriymiş gibi tavır takınıp, mağdur kız çocuklarının güvenlerini kazandıktan sonra, okula önemli bir kişinin geleceğinden ve o kişi geldiğinde çiçek verecek öğrenciler olmak isteyip istemediklerini sorduğu ve mağdur çocukların teklifi kabul etmeleri üzerine, törende giyilecek eteği belirlemeleri gerektiğinden bahisle mağdur öğrenciler ...'dan farklı zamanlarda kameralarını açmalarını istediği, onları görüntülü sohbet yapmaya ikna ettiği; mağdur ...'in eteği kameraya gösterdiği ancak giymediği, mağdur ... ve ...'nın ise beraber oldukları sırada eteği ...'ün giydiği ancak ...'nın giymediği, sanığın ...'dan belini göstermesini istediği, elbisesinin üzerinden belini gösterdiği, elbiseyi çıkartmasını istediği ancak çıkartmadığı, mağdur ...'den eteğin altındaki külotlu çorabını çıkarmasını istediği, ancak kabul etmeyip çıkarmadığı iddiası ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçlarından kamu davası açılmıştır. 2. Mahkemece sanık hakkında cinsel taciz suçunun uygulanması ihtimaline binaen ek savunma hakkı tanınmış ve sanığın mağdurlara karşı cinsel taciz ve verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçunu işlediği sabit görülerek mahkumiyete karar verilmiştir. 3. Sanık aşamalarda vermiş olduğu beyanlarında bir dönem yaşadığı buhran nedeniyle iddiaya konu eylemleri bir çok kez farklı kişilere karşı gerçekleştirdiğini beyan etmiştir. 4. Katılanlar aşamalarda verdikleri beyanlarında olayın oluş şeklini anlatarak sanık hakkında şikayetçi olduklarını ve davaya katılmak istediklerini beyan etmişlerdir. 5. Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi üzerinden yapılan araştırmada sanığın benzer şekilde başka mağdurlara karşı aynı eylemlerde bulunduğuna dair dosyaların olduğu görülmüştür. IV. GEREKÇE 1. Sanığın ilköğretim çağındaki kız öğrenciler ile iletişim kurmada kolaylık sağlaması için, onların öğretmenleri olan mağdur ...'nın adı, soyadı ve resimlerini kullanarak, sahte facebook hesabı açma eylemlerinin verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçunu, cinsel arzu ve isteklerini tatmin etmek amacıyla, vücut dokunulmazlığını ihlal etmeksizin 15 yaşından küçük her üç mağdurun soyundurmaya çalışması eylemlerinin cinsel taciz suçunu oluşturduğuna, sübut bulan suçlardan dolayı sanık hakkında mağdur sayısınca üç ayrı mahkumiyet hükmü kurulmasına ilişkin yerel mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir. 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.09.2015 tarihli ve 2014/534 Esas, 2015/313 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.09.2023 tarihinde karar verildi.