Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2020/9850 · K. 2021/9085
12. Ceza Dairesi 2020/9850 E. , 2021/9085 K. "İçtihat Metni" Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi Suç : Taksirle öldürme Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50, 52, 52/4 maddeleri gereği mahkumiyet (Her iki sanık hakkında da) Taksirle öldürme suçundan sanık ...'ün mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ... müdafii ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından, sanık ...'ın mahkumiyetine ilişkin hüküm ise sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Kahramanmaraş İl Özel İdaresinden işi ihaleyle alan sanık ...'ün yetkilisi ve sahibi olduğu Seçke İnşaat Limited Şirketinin yüklenici konumunda bulunduğu taşeronluk sözleşmesi gereği, sözleşme konusu işi alt taşeron olarak temyiz dışı sanık ...'ya devrettiği, olay günü çatı onarım işi yürütülmekteyken, 12 metre yükseklikteki köy hizmetleri lojmanının çatısında alt işverenin işçisi diğer sanık ...'in aşağı düşürdüğü içi harç dolu 20 kilogram ağırlığındaki kovanın, lojmanın bahçesinde bulunan Hatice'ye isabet etmesiyle ölümüyle sonuçlanan olayda; sanıklardan Kemal'in asli kusuruyla, diğer sanık ...'in tali kusuruyla neticeye sebebiyet verdikleri anlaşılmıştır. (I)Sanık ...'ın mahkumiyetine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanığın genel yasa ve usule aykırılık dışında özel bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddine; ancak; Sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünde temel ceza olarak TCK'nın 85/1 ve 62 maddeleri gereği tayin edilen hapis cezasının 1 yıl 8 ay yerine, 20 ay hapis cezası, sonuç cezanın da 12100 TL yerine, 12000 TL adli para cezası olarak eksik ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz olmadığından temyiz nedeni sayılmamıştır. 1-)Sanık hakkında hükmedilen sonuç ceza olan adli para cezasının günlük miktarının takdir edilmesinin ve hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmesinin dayanak maddeleri olan 52/2-3 maddelerinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması, 2-)Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nın 50/4 maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6 maddesine aykırı davranılması, Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1-c maddesinin 3. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 20 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4 maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 600 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2 maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 12000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, (II)Sanık ...'ün mahkumiyetine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin kusur durumuna ve sonuç ceza olan adli para cezasının günlük miktarına dair, mahalli Cumhuriyet savcısının ceza miktarına ilişkin temyiz itirazlarının reddine; ancak; Sanığın asli kusurlu olarak bir kişinin ölümüne sebebiyet verdiği olayda, suçun işleniş şekli, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt ve üst sınırı, hak ve nesafet kuralları gözetildiğinde ölçülü şekilde alt sınırdan uzaklaştığı anlaşılmakla, mahkemece hükmedilen ceza tayini yerinde görüldüğünden bu hususta bozma öneren tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir. 1-)Sanık hakkında temel ceza olarak tayin edilen 2 yıl 3 ay hapis cezasından TCK'nın 62. maddesi uyarınca indirim yapılırken hapis cezasının 1 YIL 10 AY 15 GÜN HAPİS CEZASI olarak tayini yerine 22 AY 15 GÜN olarak eksik ceza tayin edilmesi, 2-)Sanık hakkında hükmedilen sonuç ceza olan adli para cezasının günlük miktarının takdir edilmesinin ve hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmesinin dayanak maddeleri olan 52/2-3 maddelerinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6 maddesine aykırı davranılması, 3-)Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nın 50/4 maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6 maddesine aykırı davranılması, Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1-b maddesinin 2.fıkrasındaki ''22 ay 15 gün'' ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine ''1 yıl 10 ay 15 gün'' ibaresinin getirilmek, 1-b. maddesinin 3. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4 maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 680 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2 maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 50 TL olarak hesabıyla 34000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.