Yargıtay 11. Ceza Dairesi · E. 2021/10072 · K. 2021/5303

11. Ceza Dairesi         2021/10072 E.  ,  2021/5303 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Resmi belgede sahtecilik HÜKÜM : Mahkumiyet 5271 sayılı CMK’nin 231/8. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleştiği 18.05.2011 tarihinden denetim süresi içinde ikinci suçun işlendiği 27.02.2013 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede; Hükmün açıklanmasına neden olan kasıtlı suçun, TCK'nin 191/1. maddesi uyarınca hükmolunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak" suçu olmasına göre,28.06.2014 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 85.maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 7/2.maddesinde yer alan "Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla Türk Ceza Kanunu’nun 191.maddesinde tanımlanan suç nedeniyle yürütülen kovuşturmalarda, hakkında daha önce denetimli serbestlik veya tedavi tedbiri uygulanmayan kişilerle ilgili olarak 191.madde hükümleri çerçevesinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilir." şeklindeki düzenleme uyarınca, mahkemesine ihbarda bulunularak uyarlama yargılaması yaptırıldıktan sonra sonucuna göre, açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanıp açıklanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 15/06/2021 tarihinde hükmün açıklanma koşullarının oluştuğu ve zamanaşımı hükümlerine göre düşme kararı verilmesine dair Üye ...'ın karşı oyu ve oy çokluğu ile karar verildi. KARŞI OY Dairemizin 15/06/2021 tarih, 2021/10072 Esas, 2021/5303 Karar sayılı çoğunluk görüşüne aşağıdaki sebeplerden katılmıyorum. Sanığın 5237 sayılı TCK’nin 204/1, 62. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin, 5271 sayılı CMK’nin 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanması suretiyle kurulan İstanbul 46. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 31/03/2016 tarih 2016/45 Esas, 2016/300 Karar sayılı kararı usul ve yasaya uygundur. Sanık hakkında kapatılan Fatih 5.Asliye Ceza Mahkemesinin 13/04/2011 tarih 2007/772 Es., 2011/378 Kr. sayıyla verilen hükmün CMK’nin 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakıldığı anlaşılmaktadır. Aynı sanık hakkında İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 26/04/2014 tarih 2013/57826 Sor. 2013/26540-13179 sayılı iddianamesi ile kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde satın almak şeklindeki eyleminden dolayı TCK’nin 191/1-2, 53, 54, 58 maddeleri sevk ile kamu davası açıldığı, buna istinaden İstanbul 31. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 23/05/2013 tarih 2013/428 Es.- 647 Kr. Sayı ile sanığın TCK’nin 191/2-4 maddeleri uyarınca 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına, aynı maddenin 3.fıkrası uyarınca deneme devresi içinde sanığa rehberlik edecek bir uzmanın görevlendirilmesine ve kişinin girişimi ve davranışları hakkında üçer aylık sürelerle rapor düzenlenip mahkemeye sunulmasına, aynı maddenin 5.fıkrası uyarınca da denetimli serbestlik tedbirlerinin gereklerine uygun davranması halinde kamu davasının düşmesine karar verileceği aksi halde kamu davasına devam olarak hüküm verileceğinin sanığa ihtar edildiği görülmektedir. Bir yıllık denetimli serbestlik süresi içinde yükümlülüklerini yerine getirmediği anlaşılan sanık hakkında bu sefer (Sulh Ceza Mahkemelerinin kaldırılıp Asliye Ceza Mahkemelerine dönüştürülmesi sebebiyle) İstanbul 16. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 03/11/2015 tarih 2015/335 Esas, 2015/546 Karar sayı ile TCK’nin 191/1, 62, 50/1-a, 53. maddeleri ile 6000 TL APC ile cezalandırılmasına ilişkin hükme istinaden ihbarda bulunulduğu görülmektedir. 28/06/2014 tarih, 6545 sayılı yasanın 68.maddesi ile TCK’nin 191/1 ve devamı maddelerinde değişiklik yapılmış ancak, 5320 sayılı Yasa’nın geçici 7.maddesinin 3.fıkrası ile “Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla Türk Ceza Kanununun 191 inci maddesinde tanımlanan suç nedeniyle yürütülen kovuşturmalarda, hakkında daha önce denetimli serbestlik veya tedavi kararı verilmiş olup da bu yükümlülükleri ihlal eden kişilerin yargılanmasına devam olunur.” şeklinde geçici düzenleme de yapılmıştır. Buna göre denetimli serbestlik tedbirinde öngörülen yükümlülüklerine uymayan sanık hakkında temyiz yolu açık olarak verilen ve temyiz edilmeksizin kesinleşen İstanbul 16. Asliye Ceza Mahkemesi’nin vermiş olduğu 03/11/2015 tarih 2015/335 Es.- 546 Kr. Sayılı TCK’nin 191/1 ve 62, 50/1-a maddeleri uyarınca 6000 TL APC ile cezalandırılmasına dair kararı hükmün açıklanmasına dayanak teşkil edebilecek bir ilam niteliğindedir. Yerel mahkemenin bir başka yerel mahkemenin kararındaki hukuka aykırılıkları denetlemesi de mümkün değildir. Bu sebeple yerel mahkemenin hükmün açıklanması suretiyle vermiş olduğu kararı usul ve yasaya uygundur. Anılan gerekçelerle sayın çoğunluğun bozma gerekçesine katılmıyorum.