Yargıtay 2. Ceza Dairesi · E. 2021/10090 · K. 2023/3723

2. Ceza Dairesi         2021/10090 E.  ,  2023/3723 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/240 Esas, 2016/188 Karar SUÇLAR : Hakkı olmayan yere tecavüz, nitelikli mala zarar verme HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Akçadağ Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.11.2015 tarihli ve 2015/175 Esas No.lu iddianamesiyle sanıklar hakkında katılanın içinde ev ve meyve ağaç ve fideleri bulunan arazisindeki fidelere zarar verip, evleri işgal edip, katılanı da tehdit etmeleri şeklindeki eylemleri nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 154/1, 167/2, 106/2-c, 152/1-c, 167/2 ve 53. maddeleri gereğince hakkı olamayan yere tecavüz, tehdit, nitelikli mala zarar verme suçlarından cezalandırılmaları talebiyle kamu davası açılmıştır. 2. Akçadağ Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.06.2016 tarihli ve 2015/240 Esas, 2016/188 Karar sayılı kararı ile hakkı olmayan yere tecavüz suçundan sanıkların 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 154/1, 167/2, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis ve 1 gün karşılığı 20,00 Türk lirası adli para cezası, sanık ... bakımından ayrıca nitelikli mala zarar verme suçundan aynı Kanun'un 152/1-c, 167/2, 62, 50/1-a ve 52/2-4. maddeleri gereğince 3.000,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Sanık ... 09.06.2016 ve 22.07.2016 tarihli temyiz dilekçelerinde özetle, kararın eksik araştırma sonucu verildiğini, ayrıca hakkı olmayan yere tecavüz suçunun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığını, beraat etmesi gerektiğini belirtmiş, bu sebeplerle kararın bozulmasını talep etmiştir. 2. Sanık ... 09.06.2016 ve 22.07.2016 tarihli temyiz dilekçelerinde özetle, kararın eksik araştırma sonucu verildiğini, hakkı olmayan yere tecavüz ve nitelikli mala zarar verme suçlarının unsurlarının oluşmadığını, beraat etmesi gerektiğini belirtmiş, bu sebeplerle kararın bozulmasını talep etmiştir. 3. Sanık ... 09.06.2016 ve 22.07.2016 tarihli temyiz dilekçelerinde özetle, kararın eksik araştırma sonucu verildiğini, ayrıca hakkı olmayan yere tecavüz suçunun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığını, beraat etmesi gerektiğini belirtmiş, bu sebeplerle kararın bozulmasını talep etmiştir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Olay tarihi olan 09.11.2015’te sanıkların, aynı zamanda kardeşleri olan ve üzerindeki ağaçlar ve evlerin katılana ait olduğu (Akçadağ Asliye Hukuk Mahkemesinin 23.03.2006 tarihli ve 2005/387 Esas, 2006/136 Karar sayılı kararının Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 25.01.2007 tarihli ve 214-140 sayılı kararıyla onanmak suretiyle kesinleştiği ilamdan anlaşılıyor.) arazideki evlerin yanlarına sanıklar ... ve ...'ın fidan dikmek için çukur kazdığı ve katılana ait evde oturdukları, sanık ...'ın ise yine arazide bulunan şikâyetçiye ait evde oturduğu ve arazinin belli bölümlerine fidan dikip, katılanın diktiği iğde ağaçlarını kestiği, tanık K.I. tarafından da olayın doğrulandığı ve arada husumet iddiasının da bulunmadığının tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. 2. Sanıklar aşamalarda arazinin babaları adına verilmiş olduğunu ve kendilerinin araziye bir zarar vermediklerinin savunmuşlardır. 26.05.2016 tarihli Keşif Raporu ile 06.06.2016 tarihli Bilirkişi Raporu dava dosyasında mevcuttur. IV. GEREKÇE Sanıklar her ne kadar kararın eksik araştırma sonucu verildiğini, ayrıca atılı suçların maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığını iddia etmişler ise de, sanıkların kalmış oldukları evlerin ve yine sanık ...'ın da kesmiş olduğu iğde ağaçlarının katılana ait olduğunun Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 25.01.2007 tarihli ve 214-140 sayılı kararıyla anlaşılması ve tanık K.I.'nın da sanıkların katılanın arazisi içindeki evlerde kaldıklarını ve ayrıca sanık ...'ın katılanın ağaçlarını kestiğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Akçadağ Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.06.2016 tarihli ve 2015/240 Esas, 2016/188 Karar sayılı kararında sanıklar tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıkların temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.