Yargıtay 4. Ceza Dairesi · E. 2021/10195 · K. 2023/19026

4. Ceza Dairesi         2021/10195 E.  ,  2023/19026 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Fuhuş Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisi bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 227 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci, 52 nci, 53 üncü maddeleri uyarınca iki kez 2 yıl 6 ay hapis ve 1000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz isteği; kararı temyiz ettiğine vesaire yönelik olduğu belirlenmiştir. III. OLAY VE OLGULAR Olay tarihinden önce sanığın üzerinde çeşitli numaraların bulunduğu kart vizitleri dağıtırken görevli polis memurlarınca yakalandığı, sanıktan elde edilen kart vizitler üzerinde yazılı bulunan telefon numarası müşteri sıfatıyla olay tarihinde görevli memurlar tarafından aranmak suretiyle ... takma adını kullanan bayanla irtibat kurulduğu, bunun üzerine adrese görevli polisler tarafından gidildiği burada faaliyet gösteren masaj salonunda cinsel birliktelik için pazarlık yapıldığı, mağdurların görevli polis memuruyla cinsel ilişkiye girmek amacıyla odaya geçtikleri sırada polis olduğunu açıklaması üzerine mağdurlar hakkında işlem yapıldığı, sanığın her iki mağdura güzellik salonu adı altında işlettiği suça konu olan iş yerinde fuhuş yaptırdığı böylece üzerine atılı suçun sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. IV. GEREKÇE Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler de yerinde görülmemiştir. Ancak; Suç tarihi itibariyle 6763 sayılı Kanun'la değişik 5237 sayılı Kanun'un 227 nci maddesinin üçüncü fıkrasının yürürlükte bulunmadığının anlaşılması, mağdurların fuhuş yapmadıklarını beyan etmeleri, tanığın da yalnızca masaj amaçlı salona geldiklerini söylemeleri ve sanığın atılı suçlamayı kabul etmemesi karşısında sanığın mağdurlara yönelik fuhuş suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, cezalandırılmasına yeterli ve somut delil bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür. Yukarıda açıklanan nedenle Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.05.2023 tarihinde karar verildi.