Yargıtay 8. Ceza Dairesi · E. 2021/10257 · K. 2023/6598
8. Ceza Dairesi 2021/10257 E. , 2023/6598 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2016/15 E., 2016/93 K. SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz etme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Hacıbektaş Cumhuriyet Başsavcılığının 31.12.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kamu davası açılmıştır. 2.Hacıbektaş Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.05.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan hapisten çevrili 7.300,00 TL ve doğrudan verilen 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; suç işlemediğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay, sanık ile katılan arasında miras olarak kalan elbirliği halinde mülkiyetine sahip oldukları tarlaların kullanımı konusunda fiili taksimat yapılarak, her mirasçının kullanacağı yerin aralarında düzenledikleri protokolde belirtildiği ancak katılanın kullanımına fiili taksimat ile bırakılmış yerin sanık tarafından sürülüp ekilerek tecavüz ettiği iddiasına ilişkindir.