Yargıtay 2. Ceza Dairesi · E. 2021/10285 · K. 2023/4391

2. Ceza Dairesi         2021/10285 E.  ,  2023/4391 K. "İçtihat Metni" ... MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2016/24 E., 2016/534 K. SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 25.12.2015 tarihli ve 2015/25015 Esas nolu iddianamesi ile sanık hakkında katılana ait cep telefonunun çalınması eylemi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-b ve 53. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır. 2.Bursa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.07.2016 tarihli ve 2016/24 Esas, 2016/534 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 165/1, 62 ve 51. maddeleri uyarınca 5 ay erteli hapis cezası ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz talebi, suçu işlemediğine ilişkindir III. OLAY VE OLGULAR Katılanın suç tarihinde kütüphane önünde bulunan otobüs durağında beklerken cebindeki cep telefonunun, otobüse bindikten sonra olmadığını fark ettiği, katılanın 27.11.2014 günü cebinden çalınan ... model cep telefonunu sanığın suç tarihinden sonra 09.12.2014 günü kendi sim kartını takarak kullandığının tespit edildiği, sanığın savunmasında cep telefonunu telefon alım-satımı yapan tanık ... isimli kişiden satın aldığını, bir süre kullandığını, daha sonra bir şahsa sattığını, sattığı kişiyi hatırlamadığını beyan ettiği, sanığın dosyaya cep telefonunu tanık ...'den satın aldığına dair sözleşme sunduğu, tanık ... 'nin duruşmadaki ifadesinde bahsi geçen telefonun kimden temin edildiğini bilmediğini, hırsızlık yapmadığını, satış sözleşmesindeki yazı ile imzanın kendisine ait olduğunu belirttiği, sanığın tanık ...'den cep telefonunu 1.150,00-1.200,00 TL'ye satın aldığı, tanık ... 'nin kutu ve faturasını getireceğini söylemesine rağmen getirmeyince tanık ...'nün telefonu kendisinin kullanacağını söyleyerek aldığını, sanığın telefona 3-4 gün kendi hattını takarak kullandığı, sonra geri verdiğini açıkladığı; sanığın, bahsi geçen işyerinde çalışması nedeniyle faturasız, belgesiz ve kutusuz getirilen telefonun çalıntı olacağını öngörmesine rağmen kabul ettiği ve kendi hattını takarak 3-4 gün kullandığı, böylece suç eşyasının satın alınması ve kabul edilmesi suçunu işlediği, sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-b maddesinden kamu davası açılmış ise de; eyleminin suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunu oluşturabileceği değerlendirildiğinden aynı Kanun'un 165/1. maddesinden ek savunma hakkı tanınarak hüküm kurulması gerektiği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. IV. GEREKÇE Hükümden sonra 24.10.2019 tarihinde 30928 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253/1-b maddesine eklenen alt bentler arasında yer alan ve 5237 sayılı Kanun'un 165/1. maddesinde tanımı yapılan suç eşyasının satın alınması ve kabul edilmesi suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı Kanun'un 7/2. maddesi uyarınca, "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur." hükmü de gözetilerek 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 254. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253. maddesinde belirtilen esas ve usullere göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra, sonucuna göre sanığın hukukî durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.07.2016 tarihli ve 2016/24 Esas, 2016/534 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.