Yargıtay 12. Ceza Dairesi · E. 2021/10675 · K. 2023/5324

12. Ceza Dairesi         2021/10675 E.  ,  2023/5324 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/307 E., 2020/700 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Davacı vekili 20.03.2019 havale tarihli dava dilekçesinde özetle; müvekkili hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve reşit olmayanla cinsel ilişki suçlarından yürütülen soruşturma kapsamında 11/08/2018 tarihinde gözaltına alındığını, 11/08/2018 tarihinde İnegöl Sulh Ceza Hakimliğince tutuklandığını, 28/09/2018 tarihinde yine İnegöl Sulh Ceza Hakimliğinin kararıyla tahliyesine karar verildiğini, müvekkilinin haksız ve hukuksuz olarak son derece yüz kızartıcı bir iddiayla 48 gün tutuklu kaldığını, İnegöl C. Başsavcılığının 2018/6958 soruşturma sayılı dosyasında müvekkili hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiğini, verilen kararın itiraz edilmeksizin kesinleştiğini, müvekkilinin haksız ve hukuki mesnetten yoksun bir şekilde 48 gün tutuklu kaldığını ve bu şekilde mağdur olduğunu, müvekkilinin İnegöl ilçesinde sigortasız olarak 3.500,00 TL ücret karşılığında çalışmaktayken tutuklandığını, müvekkilinin 19/03/2019 tarihine kadar iş bulamadığını, müvekkilinin cezaevinde yaşadığı günlerin travmasını yaşadığını, çevresindeki insanların ilgili suçtan ceza aldığını düşündüklerini, bu durumun müvekkilinin bütün sosyal hayatını zedelediğini ve çevresi tarafından dışlandığını belirterek, manevi zarara karşılık olarak 100.000 TL ve maddi zarara karşılık olarak da 10.000 TL olmak üzere toplam 110.000 TL tazminatın haksız koruma tedbiri uygulanan tarihten itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte hazineden alınarak müvekkiline ödenmesine, yargılama giderleri ve nispi vekalet ücretinin davalı tarafa yükletilmesine karar verilmesini, talep etmiştir. 2.Davalı vekili 02.05.2019 havale tarihli cevap dilekçesinde özetle; davanın usulden reddedilmesi gerektiğine, tazminata neden olan ceza yargılamasındaki kararın kesinleşip kesinleşmediği, kesinleştiyse tebliğden itibaren 3 aylık sürenin geçip geçmediği, eğer tebliğ edilmediyse azami bir yıllık sürenin geçip geçmediğinin incelenmesi gerektiği, eğer bu sürelerde bir aşım söz konusu ise davaya zamanaşımı bakımından itiraz eder ve davanın usulden reddinin talep edileceğini, davacının ikametgah bilgilerinin istenerek eğer oturduğu yer başka bir yer çıkarsa mahkemenin yetkisizliğine karar verilmesi gerektiğini, davacının tazminat istemeyecek kişilerden olması durumunda davanın reddinin gerekeceğine, tazminat yolunun zenginleşme aracı olarak kullanılmaması gerektiğine, davacının uğradığı iddia ettiği zarar miktarlarının hiç bir somut belgeye dayanmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini, talep etmiştir. 3.İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.11.2019 tarihli ve 2019/66 Esas, 2019/269 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir. 4.Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 22.06.2020 tarihli ve 2020/307 Esas, 2020/700 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 5.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 21.12.2021 tarihli tebliğnamesi ile davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması talep edilmiştir.