Yargıtay 9. Hukuk Dairesi · E. 2021/11082 · K. 2021/15236

9. Hukuk Dairesi         2021/11082 E.  ,  2021/15236 K. "İçtihat Metni" BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ : ... 15. Hukuk Dairesi AVUKAT ... DAVA TÜRÜ : ALACAK ... Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I Davacı İsteminin Özeti: Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkete ait işyerinde proje müdürü olarak çalıştığını, çalıştığı dönemde çok iyi performans göstererek büyük güven kazandığını, davalı şirket tarafından müvekkiline vekaletname verildiğini, çalıştığı süre içerisinde fazla mesai yaptığını, davalı şirketin müvekkili istifaya zorlamak için ağır baskılar uyguladığını, davacının ikametgahının ... ilinde olmasına rağmen ... şantiyesinde görevlendirme yapıldığını, izinde olduğu sırada davalı şirket muhasebecisinin müvekkilin ikametine gelerek iş akdinin feshini bildirdiğini, tutanak ile müvekkilinde bulunan iş ile ilgili eşyaların tamamını geri aldığını, işçilik alacaklarının ödeneceği belirtilmesine rağmen herhangi bir ödeme yapılmadığını ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti ile manevi tazminat alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir. Davalı Cevabının Özeti: Davalı vekili, ücret alacaklarına yönelik taleplerin zamanaşımına uğradığını, davacı tarafın iddia ettiği aylık ücret miktarının doğru olmadığını, davacının istifa etmek suretiyle işten ayrıldığını ve tüm ücretli izinlerini kullandığını, şirkete ait işyeri şantiye ve aynı zamanda konaklama yeri olduğunu ve davacının fazla çalışma yapmadığını, dini ve milli bayram günlerinde çalışılmadığını, kendisinin aktif saha işçisi olmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur. İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti: Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İstinaf Başvurusu: İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur. Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti: Bölge Adliye Mahkemesince, davalı vekilinin istinaf başvuru talebinin kabulü ile Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353/1-b.2 maddesine göre İlk Derece Mahkemesi kararı ortadan kaldırılıp, davanın esası hakkında yeniden hüküm kurularak, davacının çalışma saatlerinin yaz ve kış aylarında farklılık gösterdiği, bu nedenle fazla çalışma alacağının dönemsel olarak hesaplanması gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Temyiz Başvurusu: Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur. Gerekçe: 1-Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, taraflar arasındaki sözleşmeye, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. 2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu, davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı noktasındadır. İşyerinde üst düzey yönetici konumda çalışan işçi, görev ve sorumluluklarının gerektirdiği ücretinin ödenmesi durumunda, ayrıca fazla çalışma ücretine hak kazanamaz. Bununla birlikte üst düzey yönetici konumunda olan işçiye, aynı yerde görev ve talimat veren bir başka yönetici ya da şirket ortağı bulunması halinde, işçinin çalışma gün ve saatlerini kendisinin belirlediğinden söz edilemeyeceğinden, yasal sınırlamaları aşan çalışmalar için fazla çalışma ücreti talep hakkı doğar. O halde üst düzey yönetici bakımından şirketin yöneticisi veya yönetim kurulu üyesi tarafından fazla çalışma yapması yönünde bir talimatın verilip verilmediğinin araştırılması gerekir. İşyerinde yüksek ücret alarak görev yapan üst düzey yöneticiye işveren tarafından fazla çalışma yapması yönünde açık bir talimat verilmemişse, görevinin gereği gibi yerine getirilmesi noktasında kendisinin belirlediği çalışma saatleri sebebiyle fazla çalışma ücreti talep edemeyeceği kabul edilmelidir. Somut uyuşmazlıkta; davacı vekili, davacının davalı işyerinde proje müdürü olarak çalıştığını belirtmiş, davalı tarafından ise davacının şantiye şefi olarak üst düzey konumda çalıştığı, fazla mesai yapmadığı savunulmuştur. Dosya kapsamındaki tüm bilgi ve belgeler, mübrez vekaletnamelerin kapsadığı yetkiler ve özellikle mevcut tanık beyanları hep birlikte değerlendirildiğinde davacının davalıya ait işyerinde şantiye şefi olarak görev yaptığı sonucuna ulaşılmaktadır. Şantiye şefinin çalışma düzenini kendisinin belirlemesi ve dosya kapsamına göre çalıştığı şantiyede davacı işçi üzerinde çalışma koşullarını düzenleyen başka bir amirinin olmaması, projeyi sevk ve idare eden kişi olması nedeniyle davacının fazla mesai ücreti talep edemeyeceği kabul edilmelidir. Buna göre, davacının çalışma düzenini kendisinin belirlediğinin anlaşılması karşısında, Dairemizin yerleşik uygulamasına göre fazla mesai ücreti talebinin reddi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuştur. SONUÇ: Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.11.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.