Yargıtay 7. Ceza Dairesi · E. 2021/11327 · K. 2023/7907
7. Ceza Dairesi 2021/11327 E. , 2023/7907 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi ASIL KARAR TARİHİ : 27.11.2018 EK KARAR TARİHİ : 05.12.2018 SAYISI : 2018/612 E., 2018/855 K. ŞİKÂYETÇİ : Gümrük İdaresi MALEN SORUMLU : Arzu Göksun SUÇ : 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamülleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'a muhalefet şikâyetçi Gümrük İdaresi vekili TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Asıl Karar Ret, Ek Karar Ret, Bozma 27.11.2018 tarihli asıl karara yönelik sanık ile katılan ... vekilinin temyiz istekleri yönünden Sanığın 27.11.2018 tarihinde tefhim edilen hükmü 7 günlük yasal süreden sonra 12.12.2018 tarihinde temyiz etmesi; katılan ... vekilinin ise 27.11.2018 tarihinde tefhim edilen hükmü 7 günlük yasal süreden sonra 10.07.2019 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle temyiz taleplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. 05.12.2018 tarihli ek karara yönelik şikâyetçi Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteği yönünden Suç tarihi ve ele geçen eşyanın gümrük kaçağı sigara olmasına göre, eylemin 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamülleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun (4733 sayılı Kanun) kapsamında kaldığı, bu suçtan zarar görenin de ... olduğu cihetle, Gümrük İdaresinin suçtan doğrudan zarar görmediği, davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığı anlaşılmakla şikâyetçi Gümrük İdaresi vekilinin vaki temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317 nci maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. 05.12.2018 tarihli ek karara yönelik katılan ... vekilinin temyiz isteği yönünden Müsadere talebinin reddine dair ek kararın, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: