Yargıtay 9. Ceza Dairesi · E. 2021/11341 · K. 2024/1503
9. Ceza Dairesi 2021/11341 E. , 2024/1503 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/115 E., 2015/411 K . SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı, HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR
1. Sanık hakkında, okul bahçesinde arkadaşları ile oynamakta olan on iki yaşından küçük mağdureyi rızası hilafına zorla alıkoyup, pantolonun içine elini sokup cinsel organını ellemek sureti ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve çocuğun cinsel istismarı suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci ve altıncı fıkraları ile 109 uncu maddesinin birinci ve beşinci fıkraları, 63 ve 53 üncü maddesinin birinci fıkralarıı uyarınca açılıp, İstanbul Anadolu 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.02.2015 tarihli, 2014/299 Esas, 2015/62 Karar sayılı görevsizlik kararı sonucunda, İstanbul Anadolu 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.12.2015 tarihli ve 2015/115 Esas, 2015/411 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın; a) Kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçunun, sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine, b) Çocuğun cinsel istismarı suçundan, lehe olan 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'nun 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 62, 53 ve 63 üncü maddeleri uyarınca, 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, Karar verilmiştir. 2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.