Yargıtay 4. Ceza Dairesi · E. 2021/11537 · K. 2023/20146

4. Ceza Dairesi         2021/11537 E.  ,  2023/20146 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/608 E., 2016/105 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemece sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hakaret suçundan açılan kamu davasında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyizi, sanık hakkında verilen beraat kararının hatalı olduğuna vesaireye yöneliktir. III. OLAY VE OLGULAR Muhabir olan katılanın, sanığın ablası olan kişi ile yaptığı röportajın ... isimli internet haber sitesinde haberleştirilmesi üzerine sanığın Twitter isimli sosyal paylaşım sitesinde "Benimle mücadele edemeyenler ablamın yanlışlarla dolu ifadelerinin arkasına saklanmışlar bu kadar k....pe olduklarını bilmezdim eyvallah etmem." şeklinde tweet atarak katılana yönelik hakaret suçunu işlediği iddasıyla açılan kamu davasında; Yerel Mahkemece sanığın sözlerinin muhatabının doğrudan katılan olduğu yönünde her türlü şüpheden uzak, yeterli, kesin ve inandırıcı delil elde edilmediği gerekçesiyle beraat kararı verilmiştir. IV. GEREKÇE 1. Sanık hakkında kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde, beraat kararı verilmesine dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir. 2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKMÜN, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.06.2023 tarihinde karar verildi.