İçtihatYargıtay2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi · E. 2021/11550 · K. 2023/8954
- Esas No
- 2021/11550
- Karar No
- 2023/8954
- Karar Tarihi
- 13.12.2023
Karar Metni
2. Ceza Dairesi 2021/11550 E. , 2023/8954 K.
"İçtihat Metni"
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/59 E., 2016/95 K.
ŞİKÂYETÇİ : ...
SUÇA SÜRÜKLENEN
ÇOCUK : ...
SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması
TEMYİZ EDENLER : Sanık ... müdafii, suça sürüklenen çocuk ... müdafii
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade, onama
Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yönelik olarak suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği itiraz mahiyetinde kabul edilerek 16.08.2016 tarihinde merci tarafından itirazın reddine karar verildiği tespiti ile yapılan incelemede gereği düşünüldü:
A) Sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;
Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu ve bu kararların temyizi mümkün olmadığından sanık müdafiinin itiraz inceleme isteği hakkında itiraz merciince karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin istem gibi mahalline İADESİNE,
B) Sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;
Sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle,
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 13.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.