Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2021/11619 · K. 2021/15005

1. Ceza Dairesi         2021/11619 E.  ,  2021/15005 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Kasten yaralama HÜKÜM : 5271 sayılı CMK'nin 223/3-c maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına dair. Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak; Gereği görüşülüp düşünüldü; Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak; 1) Kapsam dışı müşteki sanık ...'in 05/09/2010 tarihli ifadesinde, abisi ...'in iş yerinden çıkıp geldiğini ve sanıkla tartışmaya başladığını sanığın belinden silahını çıkartarak doğrudan abisi ...'e ateş etmeye çalıştığını beyan etmesine, katılan ...'in aşamalardaki istikrarlı ifadelerinde sanığın kendisine hedef alarak ateş ettiğini beyan etmesine, tanık ...'ın 02/04/2015 tarihli celsede ...'in arabadan inince sanığın havaya bir el ateş ettiği daha sonra yanında bulunan ...'in ayaklarına doğru üç el ateş ettiğini beyan etmesine, kapsam dışı sanık ...'ın 19/07/2012 tarihli celsede iş yerinin içerisinden olayı seyrettiğini ...'in ...'e üç el ateş ettiğini gözleriyle gördüğünü beyan etmesine ve sanığın aşamalardaki anlatımında ...'e yönelik eylemi nedeniyle meşru müdafaa iddiasında bulunmamasına aksine 06/09/2010 tarihli ifadesinde ...'i vurma kastının olmadığına beyan etmesine göre, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 25. maddesinde düzenlenen meşru müdafaa hükümlerinin uygulanma şartları oluşmadığı halde yazılı şekilde hüküm kurulması, 2) Katılanın yaralanmasına ilişkin düzenlenen İskenderun Devlet Hastanesinin 15/03/2016 tarihli ve Özel İskenderun Gelişim Hastanesinin 05/09/2010 tarihli raporlarının hüküm kurmaya elverişli olmadığı anlaşılmakla, katılanın tüm tedavi evrakları ve raporlarıyla birlikte en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne sevk edilerek yaralanmasının özellikle hayati tehlikeye neden olup olmadığı hususunda duraksamaya yer vermeyecek ve niteliği hususunda 5237 sayılı TCK’nin 86. ve 87. maddelerindeki tüm unsurları kapsayacak şekilde kesin rapor aldırılması, Kabule göre de; 3) Sanığın eyleminin meşru müdafaa hükümlerinin kapsamında kaldığının kabul edilmesi halinde, 5271 sayılı CMK'nin 223/2-d maddesi uyarınca beraat kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerden  6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 14.12.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.