Yargıtay 7. Ceza Dairesi · E. 2021/11653 · K. 2021/11438

7. Ceza Dairesi         2021/11653 E.  ,  2021/11438 K. "İçtihat Metni" 4915 sayılı Kara Avcılığı Kanunu’na muhalefet eyleminden kabahatli ... hakkında, 1.665,00 Türk lirası idarî para cezası uygulanmasına ilişkin Tarım ve Orman Bakanlığı XV. Bölge Müdürlüğü Tunceli Şube Müdürlüğünün 31/10/2019 tarihli ve 2019-2020-23 sayılı idarî yaptırım kararına yönelik başvurunun reddine ilişkin Tunceli Sulh Ceza Hâkimliğinin 16/01/2020 tarihli ve 2019/1910 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 13/05/2020 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04/06/2020 tarihli ve KYB. 2020/48926 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu. Mezkür ihbarnamede; 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 27/8. maddesinde yer alan “İdarî yaptırım kararının verildiği işlem kapsamında aynı kişi ile ilgili olarak idarî yargının görev alanına giren kararların da verilmiş olması halinde; idarî yaptırım kararına ilişkin hukuka aykırılık iddiaları bu işlemin iptali talebiyle birlikte idarî yargı merciinde görülür.” şeklindeki düzenleme ile keza Uyuşmazlık Mahkemesinin idari para cezası ile birlikte aynı kişi ile ilgili olarak "tazminat" kararı verildiği bu hususun dava konusu edildiği durumlarda davaya bakma görevinin idari yargıya ait olduğuna dair 08/07/2019 tarihli ve 2019/313 Esas, 2019/406 sayılı kararı nazara alındığında, somut olayda muteriz hakkında avlanma süreleri dışında avlanma belgesi olmadan ve canlı mühre ile avlanma eylemlerinden dolayı 4915 sayılı Kanun uyarınca toplam 1.665,00 Türk lirası idarî para cezasının yanısıra, anılan Kanun'un 28. maddesi uyarınca kabahatli aleyhine tazminat raporu düzenlenerek 1.560,00 Türk lirası tazminatın tahakkuk ettirildiği ve muterizin idarî para cezası ile birlikte anılan idarî yaptırım kararına karşı başvuruda bulunduğu cihetle, Sulh Ceza Hâkimliğince, esasa girilmeden anılan mevzuat hükmü ve Uyuşmazlık Mahkemesi kararı uyarınca görevli yargı yerinin idari yargı olması nedeniyle görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; Uyuşmazlık Mahkemesinin, gerek kanun yararına bozma ihbarnamesinde atıf yapılan 08.07.2019 tarih, 2019/313 Esas, 2019/406 Karar sayılı kararında, gerekse aynı konuya ilişkin diğer kararları ile; kabahatlilere 4915 sayılı Yasaya aykırılık nedeniyle uygulanan idari para cezası yanında tazminat kararı verilmesi ve bu tazminat kararının da idari para cezasına dair karar ile birlikte itiraza konu edilmesi ya da ayrıca idari yargı mercilerinde dava konusu yapılması halinde idari para cezasına yönelik itirazın da ilgili de idari yargı merciince inceleneceğinin karara bağlandığı, somut olayda, her ne kadar kanun yararına bozma isteminde kabahatlinin idari para cezası ile birlikte tazminat da tahakkuk ettirildiği ve kabahatlinin bu karara karşı da başvuruda bulunduğu belirtilmiş ise de kabahatlinin, talep kısmında idari para cezasının tarih, sayı ve miktarını belirterek başvurusunu açıkça idari para cezasına hasrettiği, hakkında verilen tazminat kararını itiraz konusu yapmadığı ve bu karara karşı idari yargı merciine başvurduğu yönünde bir savda bulunmadığı, bu itibarla 4915 sayılı Yasada idari para cezalarının yönünden yargı yolu düzenlenmeyip, 5326 sayılı Yasanın 13/1. maddesi uyarınca, kabahatlinin, hakkında uygulanan idari para cezalarına vaki itirazını inceleme görevinin Sulh Ceza Hakimliğinde olduğu cihetle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görülmediğinden, CMK'nun 309. maddesi uyarınca kanun yararına kararın bozulmasına dair talebinin REDDİNE, 30/09/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.