Yargıtay 8. Hukuk Dairesi · E. 2021/11870 · K. 2023/264

8. Hukuk Dairesi         2021/11870 E.  ,  2023/264 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi SAYISI : 2014/25 E., 2015/137 K. KARAR : Davanın kısmen kabulüne Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonunda Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesi kararı davacı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA 1. Kadastro sırasında; ... ili ... ilçesi ... mahallesi 156 ada 82-86-87-89-91-92-94-95-97-98-99-104-112-116-117-118-128 parsel sayılı taşınmazlar muhtelif yüzölçümü, fındık bahçesi ve tarla vasfıyla davalılar adına tespit edilmiştir. 2. Davacı ... İdaresi vekili dava dilekçesinde; çekişmeli taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğunu belirterek taşınmazların kadastro tespitlerinin iptali ile orman vasfında Hazine adına tespit ve tescilini istemiştir. II. CEVAP Davalılar vekili cevap dilekçesinde; taşınmazların özel mülke konu yerlerden olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin 08.03.2012 tarihli ve 2008/241Esas, 2012/31Karar sayılı kararı ile,eski tarihli hava fotoğrafı ve memleket haritasına göre taşınmazların kısmen orman sayılan yerlerden, kısmen de orman sayılmayan yerlerden olduğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ A. Birinci Bozma Kararı 1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı ... İdaresi vekili ve bir kısım davalılar tarafından temyiz isteminde bulunmuştur. 2. Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 23.09.2013 tarihli ve 2013/4664 Esas, 2013/8251 Karar sayılı kararıyla; yapılan orman araştırmasının yeterli olmadığı ve komşu parseller hakkında daha önce verilen bazı kararların Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiği, ancak İlk Derece Mahkemesince bu kararların dikkate alınmadığı belirtilerek bu hususların gözden geçirilerek yöntemince orman araştırması yapılması ve komşu parsellerin güncel durumları dikkate alınarak karar verilmesi gereğine değinilmiştir. B.İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; uzman orman bilirkişisinin raporuna göre ... ilçesi ... mahallesi 156 ada 82, 86, 87, 94, 95, 97, 98, 99, 104, 112, 116, 117, 118 ve 128 parsel ile 91 ve 92 parsellerin A bölümünün orman vasfında Hazine adına tespit ve tesciline, 156 ada 91 ve 92 parsellerin B bölümlerine ve 89 parsele yönelik davanın reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı ... İdaresi vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davalı ... İdaresi vekili, reddedilen parsellerin de orman vasfında olduğunu belirterek hükmün bu parseller yönünden bozulmasını istemiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, taşınmazların orman sayılan yerlerden olup olmadığının tespiti istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 Sayılı Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 Sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası. 6831 sayılı Kanun, 3402 sayılı Kanun. 3. Değerlendirme 1. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre davacı ... İdaresi vekilinin aşağıdaki bendin dışında yer alan temyiz talepleri yerinde görülmemiştir. 2. İlk Derece Mahkemesince verilen karar hükmün infazı için elverişli değildir. Şöyle ki; İlk Derece Mahkemesince 156 ada 91 ve 92 parsellerin A bölümlerinin orman sayılan, B bölümlerinin orman sayılmayan yerlerden olduğu belirtilmiş ise de bu bölümlerin yüzölçümleri belirlenmediğinden hükmün bu haliyle infazı mümkün görünmemektedir. Kabule göre ise 156 ada 120 parsel hakkında karar verilmesi gerekirken hükümde 128 parsel yazılması da doğru değildir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; 1.Davacı ... İdaresi vekilinin (V.C.3.1) nolu bentte yazılı nedenlerle diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, 2.Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının (V.C.3.2) nolu bentte yazılı nedenlerle 6100 sayılı Kanun'un Geçici 3 üncü maddesi yollaması ile 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, 1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 25.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.