Yargıtay 4. Ceza Dairesi · E. 2021/12235 · K. 2023/20668

4. Ceza Dairesi         2021/12235 E.  ,  2023/20668 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2016/64 E., 2016/64 K. SUÇ : Fuhuş HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı belirlenerek yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemece sanık hakkında fuhuş suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 227 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci, 52 nci maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 4.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53 üncü maddesi gereğince hak yoksunluklarının uygulanmasına ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca hükmolunan cezanın ikinci kez mükerrirlere özgür infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Sanık müdafiinin temyiz isteminin; sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmadığı ve hükmedilen cezayı kabul etmediklerini bildirir süre tutum dilekçesinden ibarettir. 2. Sanığın temyiz istemi, hakkında verilen hükmün temyiz edilmesi talebinden ibarettir. III. OLAY VE OLGULAR Sanığın ikametinde yabancı uyruklu bayanlara fuhuş yaptırdığından bahisle cezalandırılması talebi ile açılan kamu davasında Yerel Mahkemece; sanığın olay tarihinde ikametinde mağdur yabancı uyruklu bayanları para karşılığında pazarlamak amacıyla fuhuş için aracılık ettiği ve yer temin ettiğinin usulüne uygun olarak yapılan aramada geçen emanette kayıtlı eşyalar ve tanık beyanları ile sabit olduğu kabul edilerek mahkûmiyetine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE 1. Tanıkların anlatımı, ev arama tutanağı ve tüm dosya kapsamı karşısında, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuk aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. 2. Sanığa yükletilen fuhuş eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu ögelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu, Fuhuş suçunun mağdur sayısınca oluşacağı göz önüne alınarak, sanık hakkında her bir mağdura yönelik eylemlerinden dolayı ayrı ayrı ceza tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden sanık hakkında tek cezaya hükmedilmiş ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşılmış, Sanık hakkında kurulan hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, sanığın adli sicil kaydında bulunan ve ikinci kez mükerrirliğe esas alınan Silifke 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.10.2011 tarihli 2010/552 Esas, 2011/429 Karar sayılı ilamında sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanmadığından sanığın ikinci kez mükerrir olmadığı ancak bu ilam nedeni ile 1 inci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünün (2) nolu bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği karardan sanığın ikinci kez mükerrir olduğuna ilişkin kısmın hüküm fıkrasından ÇIKARILMASINA, hüküm fıkrasına “sanığın Silifke 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.10.2011 tarihli 2010/552 Esas, 2011/429 Karar sayılı ilamı ile mükerrir olması nedeni ile sanık hakkında hükmolunan cezanın infazının 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle HÜKMÜN, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.07.2023 tarihinde karar verildi.