Yargıtay 3. Ceza Dairesi · E. 2021/12374 · K. 2022/2496

3. Ceza Dairesi         2021/12374 E.  ,  2022/2496 K. "İçtihat Metni" iNCELENEN KARARIN; Mahkemesi :Ceza Dairesi İlk Derece Mahkemesi : Konya 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.11.2018 tarih ve2018/345 - 2018/149 sayılı kararı Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etme Hüküm : TCK'nın 220/7, 314/2, 314/3, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanununun 3, 5/1, TCK'nın 53/1-2-3, 62maddeleri gereğince verilen mahkumiyet kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi Bölge adliye mahkemesince sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçuna ilişkin kesin olarak verilen hüküm, 24.10.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanunun 29. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 286. maddesine eklenen üçüncü fıkradaki düzenleme gereğince temyiz yolunun açılması üzerine anılan Kanuna eklenen 5. maddenin 1/f bendinde belirtilen süre içinde temyiz edilmekle; Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü; Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi; Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; Dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğu anlaşılmakla, atfın niteliği ve aleyhine temyiz olmaması karşısında bu husus bozma nedeni yapılmamıştır. Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte bilerek ve isteyerek yardım etmek suçunda suç tarihinin yardım niteliğindeki son eylem tarihi olan "16.11.2014" yerine; ilk derece mahkemesi ve bölge adliye mahkemesi gerekçeli karar başlıklarında "05.10.2018" olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir. Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddine ancak; Sanık hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan temel ceza tayin edilirken atıf maddeleri olan TCK'nın 220/7. ve 314/3. maddelerinin gösterilmemesi, Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmeden CMK'nın 303/1 maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkındaki hükmün birinci fıkrasındaki " TCK'nun 314/2. Maddesi " ibaresinin çıkartılarak yerine "TCK'nın 314/3. ve 220/7. Maddesi yollamasıyla TCK'nun 314/2. Maddesi " ibaresinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Konya 9. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.