Yargıtay 11. Hukuk Dairesi · E. 2021/1242 · K. 2022/5022

11. Hukuk Dairesi         2021/1242 E.  ,  2022/5022 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 27.02.2019 tarih ve 2018/231 E- 2019/61 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf istemlerinin reddine-kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 06.11.2020 tarih ve 2019/581 E- 2020/944 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü: Davacı vekili; 2017/66373 başvuru numaralı ’’Genom’’ ibareli marka başvurusunun, davalı tarafından, 2001/08816 nolu, ’’Genom’’ ibareli tescilli markası ve 6769 sayılı SMK’nın 5/1-ç maddesine dayalı olarak bir kısım mal ve hizmet sınıfları yönünden tescil işlemlernin redddildiğini ancak mal ve hizmet sınıfındaki aynılık veya ayırt edilemeyecek nitelikte benzerlik koşulunun oluşmadığını, zira redde dayanak markanın 35/5. sınıflardaki genel hizmet sınıfında tescilli olup, bu sınıfın herhangi bir emtia veya mal sınıfında özgülenmediğini ileri sürerek TPMK YİDK'nın 19.04.2018 tarih ve 2018-M-3127 sayı ile vermiş olduğu kararın iptaline, 2017/66373 no ile işlem görmekte olan “Genom” ibareli marka tescil başvurusunun tescil işlemlerinin devamına karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili; markaların ayırt edilemeyecek derecede benzer olduklarını, aralarında görsel, işitsel ve anlamsal bir fark bulunmadığından aynı/ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; davacı şirkete ait marka başvurusunda yer alan özel font çalışması ve şeklin, redde mesnet markadan ayrılmasına yetmediği, redde mesnet markada yer alan unsurların, davacı şirketin davaya konu markası ile benzer özellikler taşıdığı, markalardaki ibarelerin ayırt edilmeyecek kadar benzerlikte olduğu ve markalar arasında 35/2-3. hizmet sınıfları açısından da aynılık koşulları oluştuğundan bu kısımlar yönünden YİDK kararının isabetli olduğu, ancak başvuruya konu markadan çıkartılan 5. sınıf malların satışına özgülenmiş 35/5. sınıftaki mağazacılık hizmetlerinin redde mesnet markadaki 35/5. sınıftaki mağazıcılık hizmetleri ile aynı veya ayırt edilemeyecek kadar benzer olmadığı, zira redde mesnet markada mağazacılık hizmetlerinin herhangi bir emtia veya mal sınıfına özgülenmeden genel mağazacılık hizmetlerinde tescilli olduğu, bu sınıflar yönünden YİDK kararının isabetsiz olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, TPMK YİDK'nın 19.04.2018 tarih ve 2018/M-3127 sayılı kararının iptaline, reddedilen davacı şirket marka başvurusunun 35.05. sınıftaki hizmetler açısından iptaline, sair mal ve hizmetler yönünden davanın reddine karar verilmiş, karara karşı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince; mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, davacının başvurusunun 35/05 grup yönünden 5. sınıftaki ürünlerin perakendeciliği ile sınırlandırılmışken, redde mesnet markanın 35/05 grupta genel olarak tescil edildiği, 35/05 grupta spesifik olarak başvuru yapılmış hizmet sınıfı ile genel nitelikte tescil edilmiş marka aynı/aynı tür benzer kabul edilemeyeceği, YİDK kararına gerekçe gösterilen 2001/08816 tescil numaralı marka ile davacı başvurusunun bu emtia sınıfları açısından 6769 sayılı SMK 5/1-(ç) maddesi anlamında aynı/ayırt edilmeyecek kadar benzer olmadığı anlaşılmakla, davacı ve davalı TPMK vekillerinin istinaf itirazlarının esas yönünden reddine, ancak, mahkemece YİDK kararının iptali yönünde hüküm kurulması gerekirken, davacının marka başvurusunun iptaline yönelik olarak hüküm kurulması doğru bulunmadığı gibi mahkemece kurulan hüküm fıkrasında, davanın kısmen kabulüne karar verildikten sonra, dava konusu YİDK kararının tümünün iptaline karar verilmesi de isabetli olmadığından istinaf istemlerinin bu yönden kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulü ile, TPMK YİDK'nın 19.04.2018 tarih ve 2018/M-3127 sayılı kararının, "35/05. Sınıf müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için insan ve hayvan sağlığı için ilaçlar, tıbbi ve veterinerlik amaçlı kimyasal ürünler, tıbbi ve veterinerlik amaçlı kimyasal reaktif maddeler, ilaç ihtiva eden kozmetikler. Tıbbi ve veterinerlik amaçlı kullanıma uygun diyetetik maddeler; diyet takviyeleri, gıda (besin) takviyeleri; zayıflama amaçlı tıbbi müstahzarlar; bebek mamaları, tıbbi amaçlı bitkiler ve tıbbi amaçlı bitkisel içecekler. Diş hekimliği için ürünler (aletler/cihazlar hariç); diş dolgu maddeleri, diş kalıbı alma maddeleri, protez ve yapay diş yapıştırma ve tamir maddeleri. Hijyen sağlayıcı ürünler: pedler, tamponlar, tıbbi amaçlı yakılar, pansuman malzemeleri, kayıt ve tekstilden mamul çocuklar, yetişkinler ve evcil hayvanlar için bezler. Zararlı böcek, zararlı bitki, zararlı mantar ve kemirgenleri yok edici maddeler. İnsan ve hayvanlar için olanlar hariç deodorantlar, havayı temizleyici ve kötü kokuları giderici maddeler. Dezenfektanlar, antiseptikler(mikrop öldürücüler), tıbbi amaçlı deterjanlar, ilaçlı sabunlar, dezenfekte edici sabunlar, anti bakteriyel el losyonları, mallarının biraraya getirilmesi hizmetleri; (belirtilen hizmetler perakende, toptan satış mağazaları, elektronik ortamlar, katalog ve benzeri diğer yöntemler ile sağlanabilir.)" hizmetleri yönünden iptaline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir. Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 20/06/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.