Yargıtay 4. Ceza Dairesi · E. 2021/12452 · K. 2023/20545

4. Ceza Dairesi         2021/12452 E.  ,  2023/20545 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2012/1248 E. 2015/556 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanığın 04.01.2016 havale tarihli gerekçeli temyiz dilekçesinde görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan beraat hükmünü temyiz etmediği, sanığın temyizinin hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmüyle sınırlı olduğu belirlenmiştir. Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında; hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrası (a) bendi, 62 nci ve 51 inci maddeleri uyarınca neticeten 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği; CD çözümü için mahkemece alınan raporların ve tanık beyanlarının birbirleriyle çeliştiğine, tanık S.B.’nin hakaret içeren sözü açıkça beyan etmediğine, tanık Ü.Ç.’nin konuşmaları duyabilecek konumda bulunmadığına, tanık F.U.’nun hakaret içeren sözü hatırlayamadığına, tarafına görevi yaptırmamak için direnme eylemini gerçekleştirdiğinden bahisle açılan davada verilen beraat kararı ile iftiraya maruz kalmasının da haksız tahrik nedeni sayılması gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Katılanın uzman jandarma çavuş olarak görev yaptığı, olay tarihinde devriye aracıyla göreve çıktığı, sanığın aracının devriye aracını ve iki ayrı aracı hatalı solladığı, devriye aracının ikaz amaçlı sirene bastığı, sanığın yoluna devam ettiği, takibe geçildiği, sanığın durdurulması için İnegöl Trafik ekiplerine bilgi verdiği ve durdurulduğu, sanığın katılana aracının arkasını göstererek "Bak ne yazıyor, Jaguar yazıyor, sen nasıl durdurursun bu aracı, sen kimsin bu aracı durdurursun. Seni para sıçarak boğarım, seni şimdi yakacağım. Genel Kurmayı arayayım da gör." diyerek hakaret ettiği, katılanın tutanak düzenleyeceğini belirtmesi üzerine sanığın telefonla bir görüşme yaptığı ve görüştüğü kişiye katılanı kastederek "Şeydir Eziktir işte, başka bir şey değil, ulan ben paraya muhtaç adam değilim, seninle tartışacağım, çağır karakol komutanını." şeklinde hakaret ettiği iddiasıyla kamu davası açıldığı, sanığın katılana "Ulan" diyerek hakaret ettiğinin CD çözüm tutanağıyla sabit olduğu gerekçesiyle, Yerel Mahkemece sanığın cezalandırılmasına karar verilmiştir. IV. GEREKÇE 1. Hakaret fiilinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir, bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir. Sanığın, katılana yönelik sarfettiği Yerel Mahkemece kabul edilen kaba ifade niteliğindeki sözün, katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmaması nedeniyle hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı görülmüş ise de, iddianame içeriği, CD çözüm tutanağı ve tanık beyanları dikkate alındığında sanığın sarfettiği diğer sözlerin hakaret suçunu oluşturup oluşturmadığı tartışılmaksızın karar verilmesi, 2. Kabule göre de; a. Hakaret suçunun yol üzerinde işlenmesine karşın, sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanmaması, b. Sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünde 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci maddesi uyarınca indirim yapılırken, (1/6) olarak belirlenen indirim oranının hükümde gösterilmemesi, Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son cümlesi uyarınca sanık hakkında cezayı aleyhe değiştirme yasağının dikkate alınmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürüdülüp sonuçlandırılmak üzere, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.07.2023 tarihinde karar verildi.