Yargıtay 8. Ceza Dairesi · E. 2021/12536 · K. 2023/10116

8. Ceza Dairesi         2021/12536 E.  ,  2023/10116 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2017/963 E., 2017/2160 K. SUÇ : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Isparta Cumhuriyet Başsavcılığının 14.04.2016 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan dava açılmıştır. 2. Isparta 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.12.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan beraat kararı verilmiştir. 3. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 27.12.2017 tarihli ve 2017/963 Esas, 2017/2160 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan ve Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi beraat kararı kaldırılarak sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz istemi, bahse konu işlem nedeniyle zararın giderilmiş olduğu dikkate alınmadan etkin pişmanlık indirim hükümleri uygulanmadığına, iddianamede belirtilmeyen eylemlerden dolayı sanığa ceza verildiği ve ek savunma alınmadığına, katılan rıza ve onayı ile işlem yapılması karşısında suçun unsurlarının oluşmadığına, katılan hesap hareketleri incelenmeyerek eksik inceleme yapıldığına, taraflar arasında ticari ve hukuki ihtilaf mevcut olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Dava konusu olay, olay günü mağduru arayan şahsın daha önce kullanmış olduğu kredi nedeniyle kendisinden alınan masrafların iadesi konusunda yardımcı olacaklarını söyleyerek kredi kart numaralarını istemesi üzerine kart bilgilerini karşı tarafla paylaşan katılan iki ayrı kredi kartından ayrı ayrı 1.105,00 TL çekildiği, katılanı arayan firma sahibi sanığın böylece başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu işlediği iddiasına ilişkindir. 2. 31.01.2015 tarihli Cep Telefonu İnceleme ve Mesaj Tespit Tutanağında, 0532 ... .. .. nolu telefon numarası tarafından 31.01.2015 tarihinde katılanın arandığı, katılana ait kredi kartlarından yapılan işlemlere ilişkin cep telefonuna gelen mesajlar tespit edilmiştir. 3. ... T.A.Ş. 18.12.2015 tarihli yazı ekinde katılan ...'a ait kredi kartının 28.01.2015, 29.12.2014, 28.11.2014, 28.05.2014 tarihlerine ait hesap ekstreleri gönderilmiştir. 4. HSBC Bank A.Ş. 25.12.2015 tarihli yazı ekinde katılan ...'e ait kredi kartı hesap ekstresi dosyaya sunulmuştur. 5. Turkcell İletişim Hizmetleri A.Ş. 05.03.2015 tarihli yazı cevabında, şikayetçiyi arayan 0 532 ... .. .. numaralı telefonun ... ünvanlı firmaya ait müşteri hizmetleri numarası olduğu tespit edilmiştir. 6. Sanık tarafından soruşturma aşamasında çağrı merkezi kayıtlarına ilişkin ses dökümleri, kargo teslimine ilişkin işlem tablosu, 31.01.2015 tarihli Bilgi ve Yönetim ve Danışmanlık tarafından katılan adına düzenlenen danışmanlık hizmet bedeli açıklamasıyla 1.105,00 TL tutarlı fatura sureti dosyaya ibraz edilmiştir. 7. HSBC Bank A.Ş. 21.11.2017 tarihli yazı cevabında, katılana ait kart ile 31.01.2015 tarihinde 3D ile yapılan herhangi bir işleme rastlanmadığı bildirilmiş, kredi kart ekstresi yazı ekinde gönderilmiştir. 8. ... T.A.Ş. 07.11.2017 tarihli yazı cevabında, katılan kredi kartından 31.01.2015 tarihinde yapılan 1.105,90 TL tutarlı işlemin 3D secure şifresi ile yapıldığı bildirilmiş, yazı ekinde kart ekstresi gönderilmiştir. 9. ... T.A.Ş. 07.11.2017 tarihli yazı cevabında, bahse konu işleme ilişkin katılan itirazının olumsuz sonuçlandığı, ilgili kart harcama ile ilgili herhangi bir iade olmadığı bildirilmiştir. A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Bahse konu olaya ilişkin çağrı merkezi görüşme kayıtlarının incelenmesinde, katılanın kredi kartlarının kart aidatlarının alınmasına dair görüşmeler yapıldığı, katılanın rızası ile kredi kartında çekim yapıldığı, yine aynı şekilde şifrenin katılan tarafından doğrulandığı, bu anlamda rızanın ifsad edilmesinde söz edilemeyeceği, nitekim sanık tarafından alınan ücrete karşılık düzenlenen faturanın da sunulmuş olması dikkate alındığında, sanığın eyleminin suç olarak nitelendirilemeyeceğinden beraatine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Bahse konu masraf iadelerinin alınması için ilgili kurumlara verilmek üzere şahsen veya vekaleten başvurunun mümkün olmasına rağmen sanki katılan adına bu işlemleri vekaletsiz yürütebildikleri izlenimi vermesi katılana posta yolu ile tüm kaymakamlıklardan kolayca temin edilebilen Tüketici Hakem Heyetine ve bankalara başvuru dilekçesi gönderilmesinin basit bir işlem olup, karşılığında yüksek ücret alınması, yapılan sözde işlemler karşılığı 1.105,90 TL çekim yapılırken katılanın cep telefonuna gelen mesajın banka tarafından gönderilmiş olmasına rağmen katılanı yanıltarak kendileri tarafından banka ile bağlantıları çerçevesinde gönderildiği izlenimi vermeleri gibi hileli davranışlar ile katılanın iradesi fesada uğratılarak elde edilen kredi kartı bilgileri ve katılanın kredi kartına tanımlı cep telefonuna gelen 3D güvenlik şifresini kullanarak ... kredi kartından 1.105,90 TL çekilmesi şeklindeki olayda sanığın kastının katılana ait kart ve güvenlik şifre bilgilerinin elde etmeye yönelik olması nedeniyle eylemin nitelikli dolandırıcılık suçunu değil 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 245 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu oluşturduğundan mahkumiyetine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE Olay ve olgularda belirtilen hususlar dikkate alındığında katılanı arayarak kredi çekilirken kendisinden alınan masrafların iadesi konusunda yardımcı olacaklarından bahisle kart bilgisi ve telefona gönderilen 3D güvenlik şifresini talep eden şahısla bilgileri paylaşması üzerine katılan kredi kartından bilgi ve rızası dışında para çekildiği, sanığın böylece başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu işlediği anlaşılmakla yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan zararının giderilmediğien dair banka cevap yazısı ve katılan beyanı karşısında sanık tarafından zararın giderildiğine dair herhangi bir bilgi ve belge sunulmaması karşısında sanık müdafiinin etkin pişmanlık indirim hükümleri uygulanmadığına dair, 07.12.2017 tarihli duruşmada savunması alınan sanığa 5237 sayılı Kanun'un 245 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen suç yönünden ek savunma hakkı tanınmasına rağmen ek savunma verilmeden mahkumiyet verildiğine dair, katılan iradesi fesada uğratılarak kart bilgileri ve telefona gelen şifreyi karşı tarafla paylaşması karşısında katılan rıza ve onayından bahsedilmeyeceği gibi aradaki ilişkinin hukuki ihtilaf olarak nitelendirilmesinin mümkün olamayacağı, katılana ait kredi kart ekstreleri ilgili bankadan istenerek katılan iddiasının doğrulanması karşısında sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 27.12.2017 tarihli ve 2017/963 Esas, 2017/2160 sayılı Kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Isparta 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.12.2023 tarihinde karar verildi.