Yargıtay 4. Ceza Dairesi · E. 2021/12716 · K. 2023/20205

4. Ceza Dairesi         2021/12716 E.  ,  2023/20205 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/207 E., 2016/36 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılanın temyiz isteği; süre tutum dilekçesi sunarak hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir. Katılan vekilinin temyiz isteği; kararın hukuka aykırı olduğuna, notun yapıştırıldığı tarihin belirlenmesi açısından dosyaya sunulan tek delil olan tanığın duruşmada dinlenilmesinin zorunluluk olduğuna, bu tanığın soruşturma beyanı esas alınarak hüküm tesisinin kanuna aykırı olduğuna, katılanın alt kat komşusunun bir kez bile gürültü çıkardığı yönünde rahatsız etmezken üst kat komşusu olan sanığın devamlı olarak aynı gerekçeyle katılanı rahatsız etmesinin olağan olmadığına, sanığın bıraktığı notlar nedeniyle katılanın huzurlu bir şekilde dairesinde oturamaz hale geldiğine, 2014 yılı Ağustos ayında ve 02.01.2015 tarihinde iki not yazan sanığın bu notlarda katılanın şahsına hakarette bulunduğuna, 02.01.2015 tarihli notta yazan "İnsan ol." ibaresinin hakaret maksadıyla sarf edildiğine, katılanı aşağıladığının açık olduğuna, ilk nottaki "Lama gibi." ve "İnsan gibi yaşa." ibarelerinin hakaret unsuru taşıdığı kabul edilmişken ikinci nottaki ibarenin hakaret boyutunda olmadığının kabul edilmesinin hukuka aykırı olduğuna ve resen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1.Aynı binada oturan taraflardan alt katta oturan katılanın, dinlenme ve uyku saatlerinde, kapı çarpma, yüksek sesle konuşma şeklinde gürültülerle rahatsız ettiği üst katta oturan sanığın 2014 yılının Ağustos ayında "Geceyarısından sonra gürültüler geliyor, uyuyamıyoruz, lama gibi ayaklarını yere vura vura yürüme, gece takırtı çıkartacak iş yapma, kapıları çarpma, insan gibi yaşa!!!" ve 02.01.2015 tarihinde ise "ayağını yere vurarak yürüme, kapı çarpma, bağırarak konuşma, İNSAN OL" şeklinde not yazıp kapısına bırakarak hakaret ettiği iddiası ile kamu davasının açıldığı ve Mahkemece yapılan yargılama neticesinde, sanığın 02.01.2015 tarihinde bıraktığı iddia edilen not kağıdında bulunan ibarelerin ağır, rahatsız edici ve kaba ifadeler olmakla birlikte hakaret suçunun unsurlarını taşımadığı, 2014 yılı Ağustos ayında bırakıldığı iddia edilen not kağıdında hakaret unsuru bulunmakla birlikte kağıdın 2014 yılı Ağustos ayının öncesinde bırakıldığına ilişkin sanık savunması ve soruşturma aşamasında dinlenilen tanık beyanı gözetildiğinde şikâyetin süresinde olduğuna ilişkin delil de elde edilemediğinden sanık hakkında atılı suçtan beraat kararı verildiği belirlenmiştir. 2.Sanığın üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği yönünde savunma yaptığı anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE 1.Tüm dosya kapsamı, suça konu not kağıtlarındaki ibarelerin niteliği, oluş, sanık savunması karşısında, sanık hakkında beraat kararı verilmesine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir. 2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan ve vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında katılan ve vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKMÜN, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.06.2023 tarihinde karar verildi.