Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2021/12810 · K. 2022/2615
1. Ceza Dairesi 2021/12810 E. , 2022/2615 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi HÜKÜMLER :1)İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin 09/02/2017 tarih, 2016/169 Esas, 2017/15 Karar sayılı kararı ile; sanık ... hakkında, maktul ...'e kasten öldürme suçundan; TCK'nin 81/1, 39/1, 53, 63. maddeleri uyarınca 14 yıl hapis cezası ile mahkumiyetine hükmolunduğu, Bu hükme yönelik sanık müdafii tarafından istinaf Kanun yoluna başvurulması üzerine duruşmasız inceleme neticesinde; 2)İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 17/05/2017 tarih ve 2017/452 Esas, 2017/449 Karar sayılı kararı ile; ''istinaf başvurusunun esastan reddine'' karar verildiği, Sanık müdafii ve katılan ... tarafından temyiz Kanun yoluna başvurulması üzerine, 3)Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 14/09/2020 tarih ve 2018/3606 Esas, 2020/1852 Karar sayılı kararı ile; bozulduğu, 4)Bozma ilamına uyan İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 29/04/2021 tarih, 2020/371 Esas, 2021/185 Karar sayılı; sanık ... hakkında, maktul ...'e kasten öldürme suçundan; TCK'nin 37/1, 81/1, 62, 53, 63. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile mahkumiyetine dair kararı.
TÜRK MİLLETİ ADINA
İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin 29/04/2021 tarih, 2020/371 Esas, 2021/185 Karar sayılı bozma üzerine verilen kararının sanık ... müdafii, katılanlar Bekir ve Hasret vekilleri tarafından CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp düşünüldü: Sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle bölge adliye mahkemesi kararının 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi gereğince temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 299. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle; İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin 29/04/2021 tarih, 2020/371 Esas, 2021/185 Karar sayılı kararında bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin; beraat kararı verilmesi gerektiğine, katılanlar vekillerinin; sanık hakkında takdiri indirim hükmünün uygulanmasının hatalı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine, Ancak; Sanık müdafiinin istinafı üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 14.09.2020 tarihli ilamı ile bozulan İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin 09/02/2017 tarih, 2016/169 Esas, 2017/15 Karar sayılı hükmünde, sanığın neticeten, "14 yıl" hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği; söz konusu kararın yalnızca sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 307/5. maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınması gerektiği kararda belirtildiği halde; bozmadan sonra kurulan hükümde, sanığın, "25 yıl" hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle kazanılmış hakkın ihlali neticesinde sanığa fazla ceza tayini, Bozmayı gerektirdiğinden, sanık müdafiinin yerinde görülen temyiz sebeplerinin kabulü ile İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin 29/04/2021 tarih, 2020/371 Esas, 2021/185 Karar sayılı hükmünün CMK'nin 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı CMK'nin 303. maddesi gereğince, hükmün, TCK'nin 62. maddesinin uygulandığı paragrafından sonra gelmek üzere, bozma öncesinde sadece sanık müdafii tarafından istinaf yoluna başvurulması nedeniyle, CMK'nin 283. maddesi dikkate alınarak yeniden verilecek hüküm, önceki hükümde belirlenmiş olan cezadan daha ağır olamayacağından sonuç olarak cezanın, 5271 sayılı CMK'nin 307/5. maddesi gereğince 14 yıl hapis cezası olarak infazına" şeklindeki ibarenin eklenmesi suretiyle TEMYİZ İSTEMİNİN DÜZELTİLEREK ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.04.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.