Yargıtay 1. Ceza Dairesi · E. 2021/12971 · K. 2022/1246

1. Ceza Dairesi         2021/12971 E.  ,  2022/1246 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Yardım eden sıfatıyla kasten öldürmeye teşebbüs HÜKÜM : ... Ağır Ceza Mahkemesinin 17/10/2019 tarih, 2019/171 Esas ve 2019/214 sayılı kararı ile; suça sürüklenen çocuk hakkında mağdura yönelik yardım eden sıfatıyla kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK’nin 81/1, 35, 39, 29, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 11 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına dair karar. TÜRK MİLLETİ ADINA Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükmün suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine dosyanın yapılan temyiz incelemesinde; Gereği görüşülüp düşünüldü: Hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8. maddesi uyarınca 1412 sayılı CMUK’un 305-326. maddeleri uyarınca temyize tabi olduğu anlaşılmakla, tebliğnamedeki 5271 sayılı CMK’nin 294. maddesi uyarınca temyiz isteminin gerekçesiz olması nedeniyle reddine karar verilmesi gerektiğine ilişkin düşünceye iştirak edilmemiştir. Toplanan deliller karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuk ...’nın mağdur ...’a yönelik yardım eden sıfatıyla kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun niteliği tayin, kusurluluğu etkileyen nedenlerden yaş küçüklüğünün nitelik ve derecesi ile tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak ONANMASINA, 17/02/2022 gününde oy birliği ile karar verildi.