Yargıtay 2. Ceza Dairesi · E. 2021/13325 · K. 2023/8827

2. Ceza Dairesi         2021/13325 E.  ,  2023/8827 K. "İçtihat Metni" İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/1307 E., 2016/511 K. SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlâli HÜKÜM : Beraat TEMYİZ EDENLER : Katılan ve vekili TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 11.08.2015 tarihli ve 2015/31315 Esas No.lu iddianamesi ile sanığın boşandığı eşinin babası olan katılanın ikametinin eklentisine izinsiz olarak girdiği iddiasıyla konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/1, 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır. 2.Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.03.2016 tarihli ve 2015/1307 Esas, 2016/511 Karar sayılı kararı ile sanığın atılı suçtan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan 23.03.2016 tarihli dilekçesi ile süre tutum talebinde bulunmuş, katılan vekili 21.04.2016 tarihli dilekçesi ile sanığın katılana karşı benzer nitelikli eylemleri sürekli olarak tekrarladığı gerekçesiyle atılı suçtan cezalandırılması gerektiğine ilişkin talepte bulunmuştur. III. OLAY VE OLGULAR 1.Sanığın aralarında boşanma davası devam eden eski eşinin kalmakta olduğu katılana ait eve gittiği, ... kapsında zil, diyafon ve sair bir araç bulunmaması nedeniyle ... kapısından içeri girerek kapıyı çaldığı, kapıyı açan katılana eşini ve çocuğunu sorduğu, katılanın evde olmadıklarını beyan etmesi üzerine sanığın ikametin bahçesinden çıkarak gittiği, sanığın eve girmediği, bahçede kalmakta ısrar ettiğine dair katılanın ve tanık ...'nun da bir iddiasının bulunmadığı, sanığın başka türlü kapıyı çalma imkanı olmaması nedeniyle ikamet kapısını çalmak için bahçeye girmesi şeklindeki eylemin suç oluşturmadığı gerekçesiyle beraat kararı verilmiştir. 2. Taraf beyanları, olay yeri fotoğrafları dosya içerisinde mevcuttur. IV. GEREKÇE 1.İnceleme konusu eylemde sanığın ikametin bahçesine ... hilafına veya meşru olmayan bir amaçla girdiğine veya çıkmamakta ısrar ettiğine dair mahkûmiyete yeterli bir delil bulunmadığı, sanık ile katılan arasında devam eden diğer eylemlerin inceleme konusu dosyada suçun unsurlarına müessir olmadığı anlaşıldığından katılan ve vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. 2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan ve vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.03.2016 tarihli ve 2015/1307 Esas, 2016/511 Karar sayılı kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan ve vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.