İçtihatYargıtay10. Ceza Dairesi06.03.2024

Yargıtay 10. Ceza Dairesi · E. 2021/13515 · K. 2024/16221

10. Ceza Dairesi 2021/13515 E. , 2024/16221 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Ceza Dairesi SAYISI : 2021/248 E., 2021/560 K. SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma HÜKÜMLER: Esastan ret TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükümlerin onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.12.2020 tarihli ve 2020/342 Esas, 2020/385 Karar sayılı kararı ile sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 5 yıl 6 ay hapis ve 11.100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir. B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. C. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının hukuka uygun bulunması nedeniyle temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

III. GEREKÇE

Mahkemece suçun sübutu gizli soruşturmacı faaliyetleri ile teknik araçlarla izleme sonucu elde edilen kayıtlara dayandırılmıştır. 5271 sayılı Kanun'un 217 inci maddesine göre sanığa atılı suç hukuka uygun şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir. Hukuka uygun olmayan delile dayanılarak sübuta gidilmesi mümkün değildir. Yapılan soruşturma işlemleri, kovuşturma kapsamı ve tüm dosya içeriğine göre sonuç olarak; 5271 sayılı Kanun'un "Gizli soruşturmacı görevlendirilmesi" başlıklı 139 uncu maddesinin birinci fıkrasında; "Soruşturma konusu suçun işlendiği hususunda somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması ve başka surette delil elde edilememesi hâlinde, kamu görevlileri gizli soruşturmacı olarak görevlendirilebilir. Bu madde uyarınca yapılacak görevlendirmeye hâkim tarafından karar verilir." denilmektedir. İlgili yasa maddesi gereğince, gizli soruşturmacılar suç ve failini belirlemek ve suçla ilgili delil temin etmek için kişileri suça yönlendirmeden veya teşvik etmeden bilgi toplayabilecektir. Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine dair karar, fiziki takip, kimlik tespit ve savcı görüşme tutanağı, rapor ile tüm dosya kapsamına göre; alıcı olarak davranan gizli soruşturmacıların sanıkları cadde üzerinde beklerken görmeleri üzerine, bulundukları aracı sanıkların yanına park ederek araç içerisinden "Reis kimse yok mu?" diye seslendikleri, sanık ...'ın sadece "Kime baktınız?" diye sorması üzerine gizli soruşturmacının "Bir arkadaş vardı, bu mahallenin çocuğu, işimizi görüyordu" diyerek uyuşturucu satın alma niyetini belirterek sanıklarda uyuşturucu madde bulunup bulunmadığını tespit etmeye çalıştıkları, bu cevap üzerine sanık ...'ın "Ne işi açık konuşun reis eşya mı aranıyonuz?" diye sorduğu, gizli soruşturmacının "Sigara alıyorduk ondan" cevabı üzerine sanık ...'ın "Kaç tane alacaksınız?" diye sormasının akabinde sanıkların araca bindikleri, ...'ın gizli soruşturmacılardan aldığı para ile araçtan ayrılıp bir süre sonra geri döndüğü ve suça konu uyuşturucu maddeyi teslim ettiği olayda; gizli soruşturmacıların yalnızca pasif bir şekilde suç teşkil eden eylemi incelemekle sınırlı kalmayıp bir sonuca ulaşmak için yani kanıt toplamak amacıyla sanıkların suç teşkil eden bir eylem hazırlığında olmadığı aşamada suça teşvik edecek nitelikte uyuşturucu madde isteyerek sanıkların iradeleri üzerinde etkili oldukları ve bu nedenle elde edilen delillerin hukuka aykırı delil niteliğinde olduğu, hukuka aykırı delillerin de hükme esas alınamayacağı anlaşıldığından sanıkların beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

Yargıtay 10. Ceza Dairesi · E. 2021/13515 · K. 2024/16221

I. HUKUKİ SÜREÇ

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

III. GEREKÇE

IV. KARAR