Yargıtay 9. Ceza Dairesi · E. 2021/13968 · K. 2024/6454

9. Ceza Dairesi         2021/13968 E.  ,  2024/6454 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 103/1,1, 53, 63. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan aynı Kanun'un 103/1,1.cümle, 3-d, 62/1, 53, 63. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık Müdafilerinin Temyiz İsteği Sanığın suçu işlediğine dair dosyada katılan mağdurenin çelişkili beyanları dışında delil olmadığına, tanık anlatımlarının görgüye dayalı olmadığına, ayrıca cinsel davranışın cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen başka bir nedene dayalı olarak gerçekleştiğine dair gerekçede açıklama yapılmadığına, kabul etmemekle birlikte eylemin sarkıntılık düzeyinde kaldığına ve sair hususlara ilişkindir. III. GEREKÇE Mahkemenin gerekçesi ile tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir. Ancak; sanığın Mahkemece de kabul edildiği şekilde mevcut haliyle katılan mağdurenin sırtına masaj yaptıktan sonra beline sarılıp, dudağından ve alnından öpüp bırakması şeklinde sübuta eren eyleminin kısa süreli, ani ve kesintili olması nedeniyle sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan cezalandırılması gerekirken çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafilerinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.06.2024 tarihinde karar verildi.