Yargıtay 9. Ceza Dairesi · E. 2021/14149 · K. 2023/1495
9. Ceza Dairesi 2021/14149 E. , 2023/1495 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Cinsel taciz, tehdit HÜKÜMLER : Beraat Sanık hakkında kurulan hükümlerin karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 31.10.2012 tarihli ve 2012/34668 Esas sayılı iddianamesi ile; sanığın üzerine atılı cinsel taciz ve tehdit suçlarından cezalandırılması talep olunmuştur. 2. Ankara 10. Sulh Ceza Mahkemesinin 31.10.2013 tarihli ve 2012/1284 Esas, 2013/922 Karar sayılı kararı ile sanığa isnat edilen eylemin cinsel saldırı suçunu oluşturduğu gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiştir. 3. Ankara 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.02.2016 tarihli ve 2013/671 Esas, 2016/152 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında cinsel taciz ve tehdit suçlarını işlendiğinin sabit olmaması sebebiyle 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Vekilinin Temyiz İsteği Sanığın eylemlerinin dosyaya ibraz edilen mesaj kayıtları ve olaya tanık olan ... ve ... beyanları ile sabit olmasına karşın delil değerlendirilmesinde hataya düşülerek beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.