Yargıtay 9. Ceza Dairesi · E. 2021/14457 · K. 2024/7001
9. Ceza Dairesi 2021/14457 E. , 2024/7001 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/116 E., 2016/67 K. HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Bakanlık vekilinin temyiz isteği yönünden; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında katılan sıfatının bulunmadığının anlaşılması karşısında, hükmü temyize hak ve yetkisinin olmadığı belirlenmiştir. Sanık müdafiinin temyiz isteği yönünden sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR
İstanbul 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.02.2016 tarihli ve 2015/116 Esas, 2016/67 Karar sayılı kararı ile; olay günü saat 21.20 sıralarında mağdurenin, annesi ile birlikte çiğ köfte almak için dışarıya çıktıkları, annenin çiğ köfteciye girdiği, mağdurenin de sanıkla buluştuğu, sanığın, mağdureyi metruk bir binaya götürdüğü, burada mağdurenin karşı koyma isteğini gören sanığın vurmasıyla mağdurenin kendinden geçtiği, mağdure yarı baygın halde iken sanığın mağdurenin alt tarafındaki elbiselerini iç çamaşırı dahil sıyırdığı, mağdurenin üzerinde organ sokmaksızın ileri geri hareketler yaptığı ve mağdurenin göğüslerinden öptüğü şeklinde kabul edilen olayda; sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunlarına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 109/1, 109/3-f, 109/5, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunlarına karar verilmiştir.