Yargıtay 10. Ceza Dairesi · E. 2021/14530 · K. 2022/348

10. Ceza Dairesi         2021/14530 E.  ,  2022/348 K. "İçtihat Metni" Adalet Bakanlığı'nın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan sanık ... hakkında İstanbul Anadolu 3. Asliye Ceza Mahkemesince 24/10/2018 tarihinde verilen 2011/703 esas ve 2015/179 sayılı kamu davasının düşmesine ilişkin ek kararın kanun yararına bozulması istemi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nca 07/05/2021 tarihli ihbar yazısı ekinde dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldı. Dosya incelendi. GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ: A-)Konuyla İlgili Bilgiler: 1-Sanık hakkında, Pendik Cumhuriyet Başsavcılığının 17/06/2011 tarihli, 2011/197 soruşturma, 2011/4360 esas ve 2011/1825 sayılı iddianamesi ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda İstanbul Anadolu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/04/2015 tarihli ve 2011/703 esas, 2015/179 sayılı kararı ile; sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1. maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 191/2. maddesi uyarınca denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verildiği, kararın kesinleştiği ve infaza gönderildiği, 2-Kocaeli Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 09/06/2016 tarihli yazısı ile, sanığın yükümlülüklerini yerine getirdiğinin, tedbirin infaz edildiğinin bildirildiği, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca 27/06/2016 tarihinde yerine getirme fişi düzenlendiği, 3-İstanbul Anadolu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 24/10/2018 tarihli ve 2011/703 esas, 2015/179 sayılı ek kararı ile; sanığın denetimli serbestlik kararına uyduğu gerekçesiyle 6545 sayılı kanuni değişiklik öncesi 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/5 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddesi gereğince kamu davasının düşmesine karar verildiği, kararın istinaf edilmeden kesinleştiği, 4-Adalet Bakanlığı Adli Sicil ve İstatistik Genel Müdürlüğünce kanuna aykırılık ihbarında bulunulduğu, Anlaşılmıştır. B-)Kanun Yararına Bozma İstemi: Kanun yararına bozma istemi ve ihbar yazısında, “Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan sanık ...’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1. maddeleri gereğince 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 191/2. maddesi uyarınca sanık hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair İstanbul Anadolu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/04/2015 tarihli ve 2011/703 esas, 2015/179 sayılı kararını müteakip, sanığın denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uyduğundan bahisle 5237 sayılı Kanun’un 191/5. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesine ilişkin İstanbul Anadolu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/10/2018 tarihli ve 2011/703 esas, 2015/179 sayılı ek kararını kapsayan dosya incelendi. 1- Sanık hakkında verilen 24/10/2018 tarihli düşme kararından önce, 28/06/2014 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile 5237 sayılı Kanun'un 191. maddesinde değişiklik yapıldığı cihetle, sanığın hukukî durumunun yeniden belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesinde, 2- İstanbul Anadolu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/04/2015 tarihli kararıyla sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 191/1. fıkrası uyarınca cezaya hükmedilip, ikinci fıkra gereğince denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verilmiş olması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 191/7. maddesi gereğince sanığın denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranması halinde mahkûm olduğu cezanın infaz edilmiş sayılacağı ve Cumhuriyet savcılığınca sadece yerine getirme fişi tanzim edilmesi gerektiği cihetle, sanığın denetimli serbestlik tedbirine uyduğundan bahisle kamu davasının düşürülmesine karar verilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmemiştir.” denilerek, İstanbul Anadolu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/10/2018 tarihli ve 2011/703 esas, 2015/179 sayılı ek kararının, 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozulması istenilmiştir. C-)Konunun Değerlendirilmesi ve Karar : Sanık ...'ın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191/1. maddesi gereğince 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun’un 191/2. maddesi uyarınca sanık hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair İstanbul Anadolu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/04/2015 tarihli ve 2011/703 esas, 2015/179 sayılı kararının kesinleşmesini takiben İstanbul Anadolu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/10/2018 tarihli ve 2011/703 esas, 2015/179 sayılı ek kararı ile, hükümlünün denetimli serbestlik tedbirine uyduğu gerekçesiyle hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmiştir. 1- Sanık hakkında verilen 24/10/2018 tarihli düşme kararından önce, 28/06/2014 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile 5237 sayılı Kanun'un 191. maddesinde yapılan değişiklikler karşısında sanığın hukuki durumunun yeniden belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi, 2- 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191/1. maddesi gereğince hapis cezasıyla birlikte aynı kanunun 191/2. maddesi gereğince tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine hükmedilen sanık hakkında 191/7. maddesi uyarınca, sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uygun davranması halinde mahkum olduğu cezanın infaz edilmiş sayılacağı ve Cumhuriyet savcılığınca sadece yerine getirme fişi düzenlenmesi gerektiği, nitekim İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca 27/06/2016 tarihinde yerine getirme fişi de düzenlendiği gözetilmeden, sanığın denetimli serbestlik tedbirine uyduğu gerekçesiyle kamu davasının düşmesine karar verilmesi, Kanuna aykırı olup, kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden; İstanbul Anadolu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/10/2018 tarihli ve 2011/703 esas, 2015/179 sayılı ek kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesinin 3. fıkrası gereğince kanun yararına BOZULMASINA, aynı Kanun'un 309. maddesinin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için, dosyanın Adalet Bakanlığı'na iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesine, 13/01/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.