Yargıtay 4. Ceza Dairesi · E. 2021/15013 · K. 2023/22440

4. Ceza Dairesi         2021/15013 E.  ,  2023/22440 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/368 E., 2016/38 K. SUÇ : Hakaret HÜKÜMLER : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemece sanık hakkında katılanlara yönelik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkralarında düzenlenen hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca iki kez beraat kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılanlar vekilinin temyiz isteği, dosyada mevcut tüm beyanlar, tanık anlatımları ve sanık savunması göz önüne alındığında sanık hakkında verilen beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna vesaire ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Taraflar arasında husumet bulunduğu, olay günü sanık ...'ın katılanlar ... ve kızı ...'ya "Çingene karısı." ve "Çingene kızı." şeklinde hakaret ettiği iddia edilmiştir. IV. GEREKÇE A. Katılanlar Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden Sanığın suçlamaları kabul etmemesi, taraflar arasında husumet bulunması ile sanığın katılanlara hakaret ettiğine ilişkin bir tanık beyanı veya delil bulunmadığının anlaşılması karşısında ,sanık hakkında beraat kararı verilmesine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir. B. Sair Sebepler Yönünden Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında, katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.10.2023 tarihinde karar verildi.